The Fray, wie kent ze niet? Deze poprockband uit Colorado produceerde vanaf begin deze eeuw een aantal hele sterke albums en werden ermee wereldwijd bekend. Echter is het een lange tijd stil geweest rondom de band. Ze hebben gelukkig weer nieuwe inspiratie gevonden om verder te gaan met muziek maken en dat levert een nieuw album op in de vorm van A Light That Waits. Een iets ander muzikaal geluid ten opzichte van eerdere albums, maar absoluut niet minder.
De reden waarom The Fray toch best een aantal jaren niets hebben gedaan zal te maken hebben dat ze gewoon niet de zin hadden om nog muziek met elkaar te maken. Dat resulteerde in het vertrek van frontman Isaac Slade. Een gemis, dat is het zeker wel, want met zijn stem wist hij toch heel veel muziekluisteraars voor zich te winnen. Blijkt dat hij inmiddels een platenwinkel beheert en zodoende op dit moment een heel ander leven leidt.
De andere bandleden zullen hebben gedacht dat het zonde zou zijn om helemaal niets meer te doen met The Fray, want door de jaren heen hebben ze een sterke reputatie opgebouwd en in de muzikale wereld enorm veel bereikt. Het is dan ook niet meer dan logisch dat we weer wat horen van ze, en gelukkig maar dat ze dit besluit hebben genomen. Met nieuwe energie kijken ze naar de toekomst.
In 2024 was er met de nieuwe samenstelling al een voorproefje in de vorm van een EP, maar dit jaar is er het langverwachte album A Light That Waits. De samenstelling van The Fray is verder niet veranderd, Joe King is op dit moment de frontman en tekent voor de vocals. Ook zijn Dave Welsh op de vertrouwde gitaar en Ben Wysocki op de drums weer van de partij om de band compleet te maken.
The Fray is met name bekend geworden door hun piano ballads en alhoewel dit instrument op A Light That Waits te horen is, is het ook weer niet zo nadrukkelijk aanwezig. De muzikale inkleuring is wat meer neutraler, meer ruimte voor de gitaren. Maakt het naar mijn mening niet minder, want de songs klinken nog steeds heel catchy, gemaakt voor een groot publiek. Gaat zonder problemen samen met de prettige en acceptabele stem van Joe King.
Nieuw hoofdstuk dus voor The Fray, en ik heb wel wat met deze samenstelling. A Light That Waits doet alles wat je van een poprockalbum mag verwachten en fans van de band zouden er tevreden mee moeten zijn. Het blijft natuurlijk jammer dat Isaac Slade weg is, hij was belangrijk, maar ook in deze formatie worden er sterke songs geproduceerd. Vooralsnog lijkt A Light That Waits het te moeten doen met minder publiciteit, maar er is kwalitatief gezien helemaal niets mis mee. The Fray zijn met dit album terug van jarenlang weggeweest, in een afgeslankte vorm, maar is absoluut het luisteren meer dan waard. Op een mooie toekomst.
