Dat is even een verrassing zeg, een nieuw album van Youth Group. De Australische indiepopband maakte naam begin deze eeuw en is langzamerhand een beetje in de vergetelheid geraakt. Er verschenen nog een aantal albums, maar voor de rest werd het stil rondom de band. Maar dit jaar zijn ze weer terug op het podium daar Down Under met het nieuwe album Big Whoop.
Als millennial zal je vast de serie The O.C. kennen. Een tiener dramaserie waar veel inmiddels bekende bands mochten optreden. Aan Youth Group werd gevraagd om de cover Forever Young op te nemen van de Duitse band Alphaville. Muziekkenners zullen wel weten om wat voor nummer het gaat. Met Forever Young kwam Youth Group toentertijd op de eerste plek van de Australische muziekcharts.
Zoals frontman Toby Martin aangeeft in een recent interview heeft Youth Group een haat-liefdeverhouding met Forever Young. Het klopt dat ze ermee redelijk populair zijn geworden, maar om het nummer keer op keer te spelen tijdens de shows vonden ze blijkbaar niet heel leuk om te doen. Dit iconische nummer is absoluut niet het enige wat de band te bieden heeft, want de rest van het repertoire blijkt ook heel interessant en waardevol te zijn.
Dit jaar stond hier regelmatig Casino Twilight Dogs (2007) op en dat album laat veel meer horen dan alleen het nummer waarmee ze populair werden. Dan naar de huidige tijd, want de jongens van Youth Group zijn inmiddels volwassen geworden, leiden een normaal leven en hebben gezinnen. Maar het jeugdige van hun beginperiode is nog steeds te horen als je luistert naar Big Whoop. Op muzikaal gebied is er wat dat betreft nu ook niet weer zoveel veranderd.
Dit betekent dat je Big Whoop zonder problemen kunt afspelen als je interesse hebt in ongecompliceerde indiepopsongs. Youth Group mag een tijdje uit de running zijn geweest, ze tonen aan dat ze nog steeds geweldig zijn in catchy muziek maken. Wat dat betreft valt er gewoon heel weinig te klagen als je luistert naar dit album. De stem van Toby Martin is als van ouds en het tempo en de energie zit er weer in. Volwassen is Youth Group inmiddels, maar daar merk je op Big Whoop niet veel van. Op een goede manier.
Youth Group maakt dit album niet om weer intensief te gaan toeren en massa’s volgelingen te krijgen. Dat idee krijg ik in ieder geval en ik zie het ook meer als een soort van reünie. Ze tonen aan dat ze het nog steeds in hun vingers hebben. Big Whoop is niet een album geworden snel voor even tussendoor, er is echt serieus werk verzet. Australische indiepop wat zomaar begin deze eeuw gemaakt had kunnen worden, maar ook makkelijk met deze tijd mee kan. Luister en laat je gelukkig maken door deze Aussies.
