De beste albums van 2025, so far

Het is tijd om de balans op te maken en even stil te staan met wat er tot nu toe aan albums allemaal uitkwam. Ik hou het goed bij en ik kan concluderen dat er net zoals de vorige jaren weer veel moois is verschenen. Het jaar kwam eerlijk gezegd een beetje stroef op gang, maar dat is de afgelopen maanden helemaal goed gemaakt. Ook de komende maanden zien er wat betreft nieuwe album releases goed uit. Wij als muziekliefhebbers mogen zich gelukkig prijzen in deze huidige tijd, want het aanbod is reuze en kwalitatief vaak van hoog niveau. Maar goed, dit lijstje van beste albums is een mix van verschillende genres, zoals ik ze ook opgesteld heb vorig jaar. Mijn interesse qua genres is breed, vandaar dat je niet alleen country albums ziet, maar ook het wat algemenere Americana en het indie genre.

Turnpike Troubadours – The Price of Admission
Twee jaar geleden was de grote comeback van Turnpike Troubadours met A Cat in the Rain. Ik vroeg mij af of dit een eenmalig kunststukje was, maar zoals iedereen inmiddels weet, dus niet. Verrassend zijn de mannen onder leiding van Evan Felker al snel terug met The Price of Admission, wederom geproduceerd door Shooter Jennings. En weer stelt het niet teleur en klinkt zo country als wat. Dit album ga je veel terugzien aan het einde van het jaar in de jaarlijstjes, volkomen verdiend.

Heather Nova – Breath and Air
Je vraagt je ieder nieuw jaar af of er weer uitzonderlijke albums geproduceerd worden en ieder nieuw jaar komt het weer helemaal goed. Breath and Air kwam in februari voor mij een beetje onverwachts, maar het is inmiddels een van mijn favoriete albums van het jaar. Heather Nova is een singer-songwriter uit Bermuda en maakt al een lange tijd uit van het muzikale landschap. De muziekkenner kent haar. Al best een aantal platen op haar naam, des te knapper dat Breath and Air geen moment saai of inspiratieloos klinkt. Wonderschoon plaatje met prachtige vocalen van Heather Nova.

Patrick Wolf – Crying the Neck
Zouden we ooit nog wat horen van Patrick Wolf dachten veel fans. Het heeft een ontzettend lange tijd moeten duren voordat hij weer het juiste pad op zou gaan. Verslavingen, schulden en andere persoonlijke problemen betekende dat muziek maken niet meer vanzelfsprekend was. Maar gelukkig, gelukkig, is Patrick Wolf weer helemaal terug en hoe. Met Crying the Neck maakt hij een meesterwerk en is naar mijn mening zijn beste en meest consistente album tot nu toe. Heel knap om in zo’n grootste vorm terug te komen. Voor liefhebbers van theatrale indie muziek.

Kelsey Waldon – Every Ghost
Kelsey Waldon kun je inmiddels toch wel zien als een van de sterkhouders binnen het country genre. Ze is het echte werk en verwerkt in haar muziek veel traditionele elementen. Ik was een aantal jaren zeer te spreken over No Regular Dog en ben dat ook weer over Every Ghost. Het weet simpel niet te teleurstellen. Alhoewel ik haar vorige album echt uitzonderlijk vind, tipt Every Ghost niet dat niveau aan, maar wel genoeg om te vermelden in dit lijstje. Betere country als dit ga je dit jaar niet krijgen.

The Wildwoods – Dear Meadowlark
Waarom zijn The Wildwoods niet bekender dan ze zijn, vraag je je af tijdens het luisteren van hun nieuwe werkstuk Dear Meadowlark. Weer een album dat voor mij vanuit het niets kwam en waar ik de afgelopen maanden helemaal lyrisch over ben. De band uit Nebraska maakt Americana muziek en mocht optreden met artiesten zoals Aoife O’Donovan, Sierra Ferrell en Jaime Wyatt. Dat ze nog niet zo groot zijn is verbazingwekkend te noemen. Dear Meadowlark is zo goed, het is niet te geloven.

Matt Pond PA – The Ballad of the Natural Lines
Matt Pond PA is een indie band waarvan Matt Pond de frontman is. Ze bestaan al een hele lange tijd, maar heel bekend zijn ze allerminst. Dat ze weinig bekendheid genieten betekent niet dat de albums het niet waard zijn om te luisteren. Met The Ballad of the Natural Lines leveren ze namelijk weer een geweldig album af. Positief getinte muziek en muziek om een plezierige tijd mee te beleven. The Ballad of the Natural Lines is om vrolijk van te worden.

Joshua Ray Walker – Tropicana
Door gezondheidsproblemen lag Joshua Ray Walker er een tijdje uit, maar zie daar, hij is weer helemaal terug. In de tijd dat hij zijn huis niet kon uitkomen begon hij maar te schrijven en te verlangen naar zomerse oorden. En als je dat doet dan levert dat een album als Tropicana op. Het klopt dat deze nieuwe songs zomers aanvoelen, maar toch blijft het ook een kenmerkend Joshua Ray Walker album. Gelukkig dat de grote man weer optimaal is, nieuwe muziek van hem willen we niet missen.

Larkin Poe – Bloom
Sommige artiesten doen het rustig aan en sommige artiesten blijven creëren. Larkin Poe is er eentje van de laatste categorie. En denk maar niet dat ze het zich makkelijk maken, Bloom is gewoon weer ontzettend de moeite waard. De zusjes Megan en Rebecca Lovell brengen met hun muziek pit en energie binnen het Americana en dit album is geen uitzondering. Gaaf gitaarwerk weer en de stem van Rebecca blijft krachtig en mooi om naar te luisteren.

Justin Wells – Cynthiana
Singer-songwriter Justin Wells uit Kentucky maakt met Cynthiana een album over zijn vrouw. Albums van hem zijn altijd wel om iets naar uit te kijken en alhoewel de albumproductie niet heel hoog is blijft het kwalitatief hoogstaand. Ook dit nieuwe werk stelt niet teleur. Justin Wells beschikt over een fraaie stem, met een rauw randje, en de songs zijn goed uitgebalanceerd. Soms rustig van toon en soms met pit. Zijn albums verdienen opgemerkt te worden en Cynthiana is geen uitzondering. Heel mooi.