Zoals ik recent in mijn recensie van het nieuwe album van Damn Tall Buildings aangaf luister ik graag naar Bluegrass vermengd met andere genres. Pure Bluegrass vind ik niet altijd interessant om naar te luisteren. Teveel instrumentals en ik moet in de stemming zijn om naar zoveel drukke instrumenten tegelijk te luisteren. Greensky Bluegrass is ook weer typisch zo’n band met verschillende muziekstijlen. Ja, ze zijn duidelijk een Bluegrass band, maar weten ook andere genres te vermengen zoals country, folk en rock. Op hun nieuwe album XXV is dat niet anders.
Greensky Bluegrass zijn geen nieuwkomers binnen de Amerikaanse Bluegrass scene en maken al sinds het jaar 2000 muziek met elkaar. Ze hebben door de jaren heen hard gewerkt om een goede reputatie op te bouwen door veel op te treden en veel albums te produceren. Inmiddels zijn ze groot binnen Bluegrass. Ze kennnen het kunstje inmiddels van muziek produceren en op XXV komt de jarenlange ervaring samen.
Als je al 25 jaar actief bent in de muziekindustrie en dat met veel succes doet dan kun je dingen wat groter aanpakken. Dat hebben ze op XXV dan ook gedaan en werkte de band samen met een redelijk aantal populaire andere artiesten. Zo doet Greensky Bluegrass een duet met Bluegrass fenomeen Billy Strings. Ook hoor je andere bekende namen zoals Sam Bush, Aoife O’Donovan, Lindsay Lou en Nathaniel Rateliff.
Het is even wat anders dan het vorige album Stress Dreams van een aantal jaar geleden. Dat deed de band nog geheel alleen, maar voor XXV is er dus groots uitgepakt en is de samenwerking aangegaan. Het levert wederom een lang album op en het is wederom genieten van het geweldige samenspel tussen de vele muzikanten. Saai wordt het met Greensky Bluegrass geen moment, nog steeds niet, en dit album is het zoveelste bewijs.
Zoals een goed Bluegrass album hoort te zijn is ook XXV dus een lang album geworden. Het duurt ruim een uur en een kwartier, maar dat maakt weinig uit. Alle songs zijn interessant genoeg om je aandacht erbij te houden en het blijft enorm boeiend om naar te luisteren. Er is ruimte voor zang van frontman Paul Hoffman, maar de rest van de band weet ook te excelleren met vele instrumentale solo’s. Wat mooi is de zang, maar zeker ook de instrumentatie op dit album toch.
Bluegrass is hier in Nederland vooralsnog een wat onbekend genre, maar in Amerika was het al populair en het wordt met het jaar steeds populairder. Greensky Bluegrass is al een tijdje onderdeel van de muziekscene en met XXV voegen ze een uitstekend nieuw album toe aan hun fraaie oeuvre. Dit album kun je ook met gemak op te zetten als je liefhebber bent van country, folk of Americana muziek. En zo’n lange speelduur is echt helemaal niets, het blijft de lange zit leuk en boeiend.
