Voor mij was dit absoluut het jaar van The Wildwoods. Wie hoor ik je zeggen? Dit is een folkband uit Nebraska en kwam dit jaar onverwacht met Dear Meadowlark. Ze weten het in Amerika aardig te doen, maar hier zijn ze nagenoeg onbekend. Wat een zonde zeg, want de muziek van deze band is sensationeel goed. Wonderschone stemmen en veel gebruik van traditionele instrumenten. Ik vind het album perfectie naderen. Ook nog even hun andere albums beluisterd de afgelopen tijd, waarvan ik Foxfield Saint John het beste vind. Iedereen zou naar The Wildwoods moeten luisteren en ik hoop dat ze in de toekomst dit soort albums blijven produceren.
Een oude bekende dit jaar was singer-songwriter Caitlin Canty. Zij is normaal gesproken niet heel productief, maar dit keer heeft ze hard gewerkt om snel met de opvolger van het fenomenale Quiet Flame te komen. En ook met Night Owl Envies the Mourning Dove weet ze weer fantastisch werk af te leveren. Dit keer wat meer elektrische gitaren, maar wat behouden blijft zijn de mooie stijlvolle songs. Typisch zo’n artiest waar ik uren naar kan luisteren. Staat inmiddels een sterk oeuvre.
Voor de rest was het qua Americana, folk en roots albums een heel fraai jaar, alhoewel ik 2024 toch net even wat beter vond. Toen vond ik de albums van Blind Pilot en The Montvales geniaal en kon ik vertrouwen op bijvoorbeeld de voor mij bekende Joshua Hyslop, en ook Sturgill Simpson. Dit jaar was het alleen The Wildwoods en Caitlin Canty. Maar natuurlijk vind ik de rest van dit lijstje ook echt wel de moeite waard om naar te luisteren. Bijvoorbeeld de Canadese singer-songwriter Pony Gold met haar debuutalbum High Road Reverie. Weinig over gehoord, maar wat een grote belofte. Ook de ervaren muziektroubadour Dean Owens leverde met Spirit Ridge zo laat in zijn artiestenbestaan een geweldig album af.
Ja, ik was wel weer helemaal enthousiast over van alles en nog wat in 2025 en ben benieuwd wat volgend jaar gaat brengen.
10. Mariel Buckley – Strange Trip Ahead
Singer-songwriter Mariel Buckley maakte hier al veel indruk met het album Everywhere I Used to Be (2022) en doet dat gewoon weer met Strange Trip Ahead. Geen moeilijkdoenerij, maar een album met alleen maar toegankelijke en prettige singer-songwriter folksongs. En een album dat maar niet gaat vervelen en je iedere keer weer veel goeds doet. Deze Canadese mag opgemerkt worden.
9. Nicki Bluhm – Rancho Deluxe
In mijn recensie van Rancho Deluxe stelde ik dat dit album weleens in mijn jaarlijstje zou kunnen gaan verschijnen. En dat is zoals je ziet uiteindelijk ook gebeurd. Volkomen terecht natuurlijk, want wat Nicki Bluhm met al haar ervaren muzikale vrienden laat horen is fantastisch. Dit is hoe ik mijn singer-songwriter albums wil hebben. Alle songs zijn kwalitatief sterk en een groot plezier om naar te luisteren. Zowel de muzikale inkleuring als zang van Nicki Bluhm zijn magisch.
8. Fust – Big Ugly
Wat is Big Ugly van alternatieve country band Fust toch een sensationele plaat. Het doet werkelijk waar alles goed en weet voor de 100% te leveren. Fust werkt samen met ervaren muzikanten en producers binnen de muziekscene en dat is aan alles te merken. Gave songs met fantastisch gitaarwerk en andere traditionele instrumenten. Ik merkte Big Ugly pas laat op dit jaar, maar het album is alle lovende kritieken helemaal waard. Sensationeel.
7. Meadowsweet – The Sound of Coming Home
Er is dit jaar echt heel weinig geschreven over The Sound of Coming Home van de Canadese folkband, maar oh wat onterecht. De muzikale inkleuring is werkelijk waar prachtig om naar te luisteren met veel gebruik van traditionele instrumenten. Met name de fiddle hoor je regelmatig terug in de songs, maar ook de banjo doet zijn werk. Er is nog veel meer interessants te horen qua instrumenten. Samen met de hele mooie stemmen van de bandleden Alice Hedley en Lynsey MacRitchie-Mackenzie. Hopelijk is dit debuutalbum niet eenmalig, want ik hoor hier graag meer van.
6. The Delines – Mr. Luck & Ms. Doom
Met The Delines weet je inmiddels wel een beetje wat je kunt verwachten en dat is met Mr. Luck & Ms. Doom niet anders. Mooi muzikaal geluid, de warme stem van Amy Boone en de prachtige teksten van Willy Vlautin. Dit album vind ik qua muziek nog net even wat mooier dan eerdere albums, dus daarom ook verdiend in dit jaarlijstje. En volgend jaar kunnen we alweer genieten van het nieuwe album The Set Up. Wat een geluk.
5. Mary Chapin Carpenter, Julie Fowlis, Karine Polwart – Looking For The Thread
De welbekende singer-songwriter Mary Chapin Carpenter liet dit jaar haar geweldige soloalbum Personal History horen, maar Looking For The Thread mag ook genoemd worden hoor. Samen met twee van de beste Schotse folkartiesten, Julie Fowlis en Karine Polwart, produceren ze samen een wonderschoon samenwerkingsalbum. Ook zoals op Personal History was Josh Kaufmann producer. En ja, dan weet je wel hoe laat het is. Kan niet verkeerd gaan en doet het dan ook niet.
4. Dean Owens – Spirit Ridge
De Schotse singer-songwriter Dean Owens maakte op mij een aantal jaren geleden een geweldige indruk met zijn album Sinner’s Shrine. Dat album vond ik zelfs zo goed dat het in mijn jaarlijstje verscheen. En je ziet het, dat gebeurt ook weer met het dit jaar verschenen Spirit Ridge. Dean Owens doet het gewoon weer en dat is een album produceren waar je alleen maar enorm van kan genieten. Dit keer wat minder Calexico invloeden, maar gelukkig nog steeds aanwezig. De songs op Spirit Ridge zijn ongelofelijk sterk en tonen aan dat Dean Owens, na een hele lange tijd actief te zijn als muzikant, genoeg inspiratie en creativiteit in zich heeft om het beste van het beste te leveren.
3. Pony Gold – High Road Reverie
Weinig gehoord over High Road Reverie van de Canadese singer-songwriter, maar volledig onterecht. Dit is pas het debuutalbum, maar wat voor één. De songs hoeven niet veel moeite te doen om gelijk een positieve indruk te maken en maken je gelukkig. Als je interesse hebt een kwalitatieve folkcountry muziek, dan is dit album een absolute aanrader. Hopelijk gaan we nog veel van deze dame horen.
2. Caitlin Canty – Night Owl Envies the Mourning Dove
Normaal gesproken neemt Caitlin Canty ruim de tijd om albums te produceren, maar blijkbaar had ze na Quiet Flame (2023) inspiratie genoeg voor nieuwe songs. Het levert met Night Owl Envies the Mourning Dove wederom een album op voor mijn jaarlijstje. Een logisch vervolg op haar vorige album, alhoewel ze dit keer de elektrische gitaar erbij heeft gepakt. Wat blijft behouden is haar mooie zachte stem en songs van kwaliteit. Laat Caitlin Canty maar veel meer van dit soort albums produceren.
1. The Wildwoods – Dear Meadowlark
Het beste album voor mij van het jaar gaat zonder twijfel naar Dear Meadowlark van The Wildwoods. Deze Americana band uit Lincoln, Nebraska is de verrassing en ontdekking. Wat staan er op dit album toch hele mooie pareltjes. De zang van zowel Noah als Chloe Gose is geweldig en de muzikale inkleuring is met veel gebruik van de viool en gitaren perfect. Ze produceerden al een aantal albums, maar Dear Meadowlark vind ik de beste van het stel. Alhoewel Foxfield Saint John ook erg sterk is. Luister en laat je gelukkig maken.
