Je mag Eliza Gilkyson toch wel samen noemen met singer-songwriters zoals Mary Chapin Carpenter en Dar Williams. Ze hebben decennialang enorm veel betekend voor de folkscene, maar echt heel bekend zijn ze nog steeds niet. Toch blijven er om de zoveel jaar albums verschijnen en inmiddels hebben ze een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Eliza Gilkyson liet eerder dit jaar horen met haar zoveelste album Dark Ages.
Eliza Gilkyson houdt tempo, want haar vorige album Home verscheen in 2023. Ik schreef er toen geen recensie over, maar ik heb het gehoord en vond het wel degelijk goed. Voor de rest ben ik niet heel bekend met haar oeuvre, maar mijn voornemen voor volgend jaar is om dit soort artiesten, en al hun albums, meer te beluisteren. Ze krijgen niet voor niets zoveel waardering van de folk- en Americana scene, het zijn de solide krachten in het geheel.
Dark Ages klinkt gelijk vanaf de eerste song vertrouwd en doet naar mijn mening niet heel veel anders dan haar vorige album Home. Je hoort dat Eliza Gilkyson, met al haar jaren actief te zijn als singer-songwriter, het kunstje heel goed weet uit te voeren. Wat ze hier laat horen zijn kwalitatieve en aantrekkelijke songs met een verzorgde productie en gebruik van verschillende instrumenten.
Dat gebruik van verschillende instrumenten is toch wel wat mij het meest aanspreekt van artiesten zoals Eliza Gilkyson. Er is niet beperkt in de studio voor Dark Ages en je hoort gitaren, fiddles, pedal steels en drums. Het levert muzikaal gezien misschien niet de meeste verrassingen op, maar het is wel enorm effectief en doet wat het moet doen. Alle songs klinken prettig in het gehoor en worden geen moment saai.
Eliza Gilkyson maakt al een hele lange tijd albums, is best op leeftijd, maar dat is iets wat je geen moment hoort op Dark Ages. Haar stem klinkt heel zuiver en helder en doet ook meteen vertrouwd aan. Net zoals ik vind dat de muziek enorm overtuigt doet de zang dat ook. Met de jarenlange ervaring weet Eliza Gilkyson wel raad hoe te zingen. Op momenten kalm en op momenten met venijn.
Kijk naar de albumcover en de albumtitel en je zou verwachten dat je niet de meest opbeurende muziek gaat luisteren, maar dat valt allemaal best mee. Het donkere zit hem vooral in de teksten, want dat is waar Eliza Gilkyson uithaalt. Mij doet het weinig, want ik luister altijd meer naar muziek dan de teksten. Maar goed, ik vind Dark Ages heel interessant gebleken en we moeten dit koesteren. De folk- en Americana scene krijgt kleur door singer-songwriters zoals Eliza Gilkyson en zijn belangrijk. Vooral in deze tijden waarin ze met hun muziek de lichtpunten blijken te zijn.
