Weinig gehoord over Many Disappeared van Thin Lear, maar als je luistert naar dit album zou je verwachten dat een grote groep liefhebbers van indie en folk muziek dit zou moeten aanspreken. De songs klinken enorm sterk en zijn geproduceerd door de beste muzikanten in de muzikale wereld. Als je graag luistert naar dit soort genres, dan is dit album een absolute aanrader en zou straks zomaar in je jaarlijstje kunnen verschijnen.
Thin Lear is het project van de New Jersey artiest Matt Longo en in 2020 verscheen er al eens een album genaamd Wooden Cave. Vervolgens werd het een aantal jaren stil, maar in 2024 en 2025 was er weer activiteit met twee EP’s. Met Many Disappeared is er een heel nieuw album geproduceerd door niemand minder dan de bekende producer Matt Ross-Spang. Hij werkte in het verleden samen met artiesten zoals Jason Isbell en Margo Price.
En tsja, toen ik las dat Matt Ross-Spang met Thin Lear samenwerkte was mijn interesse helemaal gewekt. Natuurlijk kan het dan niet verkeerd gaan en als je luistert naar Many Disappeared doet het dat dan ook niet. De songs klinken zo goed en het album kan met gemak de concurrentie aan met de rest. Dit is muziek geproduceerd door de beste in het vak.
Muzikaal gezien is Many Disappeared een hele interessante luisterervaring en Thin Lear heeft het voor elkaar gekregen om niet alleen Matt Ross-Spang de studio in te krijgen, maar ook genoeg andere ervaren muzikanten om de songs kleur te geven. Zo doen namen mee zoals Will Sexton op de gitaar, Rick Steff op de toetsen, Dave Smith op de bass en Ken Coomer op de drums. Muzikanten met een staat van dienst en weten Thin Lear op fantastische wijze te ondersteunen.
Met de muzikale inkleuring hoef je je op Many Disappeared dan ook geen moment zorgen te maken. De songs zijn slim en doordacht, maar ook toegankelijk gehouden waardoor het prettig wegluistert. Dat gezegd hebbende heeft Matt Longo ook nog eens een prachtige stem, vrouwelijk, wat de songs nog beter en sterker maakt. Wat gaat het toch goed met de muziek en wat is het niveau van de songs toch hoog.
Dat Thin Lear met Many Disappeared vooralsnog weinig publiciteit krijgt verbaas ik mij een beetje over, want het bevat alles om een groter publiek aan te spreken. Het klopt dat dit niet de meest vrolijke muziek is, vooral als je naar de teksten luistert, maar liefhebbers van rustige en delicate indie en folk zullen met dit album absoluut geen problemen hebben. Voor mij maakt Thin Lear met Many Disappeared een album voor het jaarlijstje. Want wat geeft dit album toch veel voldoening en wat maakt het toch veel indruk.
