Sunday Afternoon is niet het meest besproken album van de afgelopen weken, maar wat singer-songwriter Kate Prascher met haar muzikale vrienden en vriendinnen laat horen is de moeite meer dan waard en kan zonder al teveel moeite de concurrentie aan met de massa’s andere singer-songwriters van het moment. Luister maar naar dit album en je zult snel concluderen dat ze het voor elkaar hebben gekregen prachtige muziek te hebben geproduceerd.
Waarom Kate Prascher het met zo weinig aandacht moet dan zal ook te maken hebben met dat ze weinig doet om Sunday Afternoon te promoten. Op haar officiële website is niets over het album te vinden en echt heel weinig artikelen op andere websites. Het album is te vinden op Bandcamp, maar daar is alles mee gezegd. Wat een zonde dat zo’n fantastisch album zo voorbij gaat aan iedereen.
Je zal je dan af gaan vragen waar dat aan ligt, maar Kate Prascher toont met Sunday Afternoon aan dat ze alles heeft om een groot singer-songwriter te worden. Over het inkleuren van de muziek hoeven we niet te twijfelen, want het is echt heel goed. Kate Prascher besloot het album op te nemen in Nashville samen met producer Diana Walsh. Zij werkte in het verleden met namen zoals Collin Nash, Brother and the Hayes en Amanda Shires. Niet de minste in de muzikale wereld.
De twee kozen ervoor om Sunday Afternoon zo rijk mogelijk te produceren en dit betekent dat er van alles te horen is. Wat mij met name aanspreekt zijn de fiddle klanken van Lauren Saks, maar ook Bennett Sullivan laat zich op geweldige wijze horen met zijn banjo en pedal steel. Ben Garnett, mij bekend als soloartiest, heeft hier een bijdrage op zijn akoestische gitaar. Het is echt heel prettig om zoveel verschillende instrumenten te horen.
Dat Kate Prascher de keuze maakte om voor Sunday Afternoon met zoveel mogelijk ervaren muzikanten uit Nashville te werken pakt ontzettend goed uit en heeft het maximale effect. En als ze ook nog eens haar wonderschone stem laat horen dan weet je natuurlijk dat het helemaal niet meer verkeerd kan gaan. Ze zingt het met veel precisie, kalmte en warmte. Heel mooi dus en gaat uitstekend gepaard met de diversiteit aan de instrumentatie.
Maar dan toch nog de vraag waarom Sunday Afternoon het moet doen met zo weinig publiciteit. Het is natuurlijk zo dat de concurrentie fors is en dat luisteraars keuzes moeten maken, maar je zou denken dat kwaliteit muziek de luisteraars op de ene manier wel zou vinden. Hopelijk dat dit met Kate Prascher haar muzikale carrière in de nabije toekomst gaat gebeuren, want dit album is te mooi om te laten liggen. Het heeft alles wat je van een singer-songwriter album wilt. Dit is pure klasse en verdient meer. Veel meer.
