Genres zoals zoals jazz, r&b, hip-hop en funk zijn nu niet precies genres waar ik heel veel mee heb, maar omdat ik Tyber, waar dit allemaal op te horen is, op promo-cd heb ontvangen begon ik toch met nieuwsgierigheid te luisteren. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het begin wat moest wennen aan de muziek, maar inmiddels ben ik multi-instrumentalist FKJ met dit album gaan waarderen en vind ik het toch wel wat interessants hebben.
FKJ was tot voor kort nog geheel onbekend voor mij, maar als ik zo kijk naar zijn Spotify account luisteren er genoeg mensen over de gehele wereld naar zijn muziek. Wat zeg ik, veel van zijn songs van eerdere albums doen het absurd goed en ook krijgt Tyber inmiddels veel waardering van de luisteraar. Zal vast veel te vinden zijn in verschillende populaire playlists, maar het valt niet te ontkennen dat FKJ behoorlijk succesvol is met zijn eigennaardige muziek.
We hebben hier dus te maken met een Franse multi-instrumentalist en dit betekent dat je op Tyber een grote diversiteit aan instrumenten hoort. Vanaf de eerste song is gelijk de piano te horen om vervolgens meer kleur te krijgen met redelijk wat andere instrumenten zoals ritmische drums, gitaren, blazers en synthesizers. Dat FKJ muziek kan maken is dan ook niet heel lastig om vast te stellen, hij weet heel goed waar hij mee bezig is.
Een album zoals Tyber is sfeervol en hoewel dit album perfect te beluisteren is met een koptelefoon, waar het naar mijn mening het beste tot zijn recht komt, vind ik dat dit soort muziek ook wel lounge muziek mag noemen. Niet heel vreemd dat FKJ zijn albums af en toe maakt in zijn studio in Oost-Azië, deze muziek past bij het plaatje van een ondergaande zon op een strand in het hippe, veelbezochte Bali. Overigens koos FKJ dit keer om zijn album te produceren in verschillende delen van de wereld.
Wat ik ervan heb begrepen is dat de inspiratie van Tyber is ontstaan toen FKJ in een retreat zat met buitengewone spirituele ervaringen. Echter is dit album alles behalve een solo effort, want FKJ besloot tijdens het produceren genoeg andere muzikanten bij het project te halen. Het levert voor mij onbekende namen op zoals Lucy Park, Baby Rose, Eryn Allen Kane en Labrinth. Ze hebben ieder zo hun waarde met instrumenten, maar ook met vocals.
Tyber gaat voor mij niet de boeken in als beste album van het jaar, maar ondanks dat het best ver buiten mijn comfortzone ligt vind ik dit op zijn tijd wel wat hebben. Je hoort aan alles dat FKJ een zeer ervaren muzikant is en dat hij geweldig is in het produceren van slimme en gelaagde muziek. Ik vind het dan ook niet heel vreemd waarom een album zoals Tyber het op streamingplatforms zo goed doet. Dit is typisch muziek om mee tot rust te komen en met plezier naar te luisteren. En soms heb je dit soort albums ook in je rotatielijst nodig. FKJ heeft wel wat.
