Positieve kritieken tekort toen Jess Williamson een aantal jaren geleden het album Time Ain’t Accidental uitbracht. Wat is en blijft dat toch een geweldig album en deed het enorm goed bij het publiek. Ik was dan ook een aantal maanden geleden behoorlijk enthousiast om te vernemen dat ze een nieuw album zou uitbrengen. Wat zou het worden? Het antwoord is dat ze ook mee wil liften op het huidige succes van het country genre. En met A Mile South of Heaven weet ze dat perfect te doen.
Jess Williamson komt oorspronkelijk uit Texas en geloof het of niet, maar heel toevallig groeide ze op met country. Dat was tijdens haar eerdere albums niet echt te horen, alhoewel het project Plains, samenwerking met Waxahatchee, wel wat roots invloeden kende. Maar Jess kreeg vroeger zeker wel muziek mee van bijvoorbeeld Dolly Parton, dus het is in principe ook niet zo vreemd waarom ze deze keuze nu maakt. Zal ook vast te maken hebben dat het genre nu hip is.
Succesvol is Jess Williamson zeker wel binnen de indiescene en zodoende kon ze al werken met producers van naam. Brad Cook is de meest prominente, maar ook voor A Mile South of Heaven stond ze er niet alleen voor. Tsja, country kent op dit moment een aantal geweldige producers en de keuze werd gemaakt om de enige echte Shooter Jennings bij het project te halen. En hij weet altijd duidelijk zijn stempel te drukken op de algehele sound.
We hoeven tijdens het luisteren niet moeilijk te doen of Jess Williamson, Shooter Jennings en andere muzikanten er een volwaardig country album van hebben gemaakt. Het is zonder blikken of blozen country als wat. En dan bedoel ik dat de muziek met alle goede bedoelingen kleur krijgt door veel, heel veel pedal steel. Dat moeten we de luisteraar veel laten horen, geef ze eens ongelijk. In minder mate hoor je ook de fiddle, banjo, maar natuurlijk ook gitaren.
Ik was tijdens de vorige albums al helemaal enthousiast over hoe Jess Williamson weet te zingen en ben dat nu weer. Het is echt heel mooi. Soms krijg je tijdens het luisteren het idee dat ze ineens in tranen kan uitbarsten, maar wat blijft de ietwat dramatische stem toch zo’n sterk onderdeel van haar muzikale identiteit. Het is de muziek waar ik op A Mile South of Heaven echt enorm over te spreken ben, maar je mag haar stem ook echt niet vergeten.
Jess Williamson had met gemak de keuze kunnen maken om een vervolg van haar vorige album te maken en dan zou ik waarschijnlijk ook heel tevreden zijn. Dat ze voor A Mile South of Heaven samenwerkt met Shooter Jennings om een album produceren: match made in country heaven. Geen enkel zwak moment is er te horen en ik hoop heel erg dat dit album alle lof en succes ontvangt. Jess Williamson noemde ik in het verleden al eens een geweldenaar en deze status blijft behouden met A Mile South of Heaven. Wat een perfect album weer.
