Ik heb het in het verleden al vaak in verschillende recensies aangegeven, maar tegenwoordig zijn debuutalbums meestal van ontzettend goede kwaliteit. Natuurlijk is dat zo, want vaak krijgen artiesten enorm veel tijd om hun songs te perfectioneren. Weer een fantastisch voorbeeld is het net verschenen American Rough van de Amerikaanse singer-songwriter Andrew Sa. Wat hij dus laat horen is simpelweg fantastisch.
Andrew Sa groeide op in Californië met zijn vaders muziek van artiesten zoals Eagles, Reba McEntire en andere populaire top 40 countrysongs. Later in zijn jeugd vond hij echter zijn interesse in jazzmuziek en dit genre is zeker nog te horen in zijn songs. Maar toen zijn muzikale carrière serieuze vormen begon aan te nemen koos hij toch weer voor meer roots, country, en dat is duidelijk te merken aan American Rough.
Het heeft nog best een tijd moeten duren voordat Andrew Sa eindelijk van zich laat horen met een debuutalbum, want daarvoor gebeurde er op muzikaal gebied al van alles. Door zijn jaren en jaren ervaring als muzikant kon hij het voor elkaar krijgen om het beste van het beste te brengen voor het produceren van wat American Rough zou worden. En luister naar dit album en je kunt niet ontkennen dat dit hem is gelukt.
Wat mij met name zo aanspreekt is hoe rijk de songs op dit album klinken. Ja, Andrew Sa verwerkt zeker zijn country roots op American Rough door regelmatig pedal steel en fiddle te laten horen. Maar zonder al te veel moeite weet hij van gezicht te veranderen en net zo goed folk en roots muziek in zijn songs te verwerken. Wat dat betreft hebben we hier te maken met een veelzijdige, maar ook hele talentvolle singer-songwriter.
Qua productie is hier dan ook helemaal niks aan de hand, wat je overigens ook de verdienste mag noemen van de bekende producer en artiest H.C. McEntire. Maar wat ik ook zo goed vind aan American Rough is hoe Andrew Sa zijn stem weet te gebruiken. Hij brengt het met rust, maar ook met heel veel overtuiging en tijdens het luisteren hoefde ik niet lang na te denken aan wie hij mij herinnert. Het toont namelijk redelijk wat gelijkenissen met de Nieuw-Zeelandse Marlon Williams. En laat dat nu een van mijn favoriete Americana artiesten zijn. Het heeft soms wat van dat theatrale.
De muziekcritici zijn lovend over American Rough en ik kan niet anders dan meegaan in de positieve recensies. Het album doet het op streamingplatforms aardig en ik begrijp dan ook wel waarom de luisteraar besluit om juist naar dit album te luisteren. Het klinkt namelijk als een perfect Americana album en je hoort aan alles dat Andrew Sa inmiddels de jarenlange ervaring heeft van het artiest zijn. Dit is pas zijn debuutalbum, maar wat een grote belofte is dit zeg. Hier zullen we nog heel van gaan horen.
