Americana band Dallas Ugly maakte een aantal jaren geleden met debuutalbum Watch Me Learn enorme indruk op mij en ik vroeg mij af waarom ze voor dat album niet meer waardering kregen. Ook vroeg ik mij toen af of ze in de toekomst nieuwe muziek zouden gaan produceren, want de concurrentie is groot en veel van dit soort bandjes laten vaak niet meer van zich horen. Maar deze band uit Nashville gaat gewoon lekker door en laat dit jaar van zich horen met de tweede, See Me Now.
Watch Me Learn was echt een uitstekend album, maar heel succesvol niet echt. Dallas Ugly produceert Americana muziek met mooi gebruik van diverse instrumenten. Zo kreeg de fiddle veel de ruimte om te stralen, maar werd er op dat album ook gebruikgemaakt van pedal steels en verschillende soorten gitaren. Op zo’n eerste gehoor is er op See Me Now weinig veranderd, maar als je goed luistert dan hoor je dat ze nog meer werk hebben verzet in de studio.
En dat meer werk hebben verzet is zeker ook de verdienste geweest van producer Justin Francis. Niet zomaar de zoveelste producer in de rij, maar een heuse Grammy winnaar die in het verleden samenwerkte met singer-songwriters zoals Sarah Jarosz en Madison Cunningham. Blijkt dat Dallas Ugly de afgelopen jaren niet hebben stilgezeten en goede vrienden hebben gemaakt in Nashville.
Zo’n producer van naam bij het project betrekken heeft qua geluid zo zijn voordeel. Natuurlijk hoor je nog genoeg de fiddle van Libby Weitnauer en zijn er ook weer genoeg gitaren en wat schaarse pedal steels te horen. Maar ook is er dit keer de keuze gemaakt om synthgeluiden te verwerken in de songs. Zodoende klinkt het allemaal een stuk voller en gelaagder en is het nog meer genieten van de diversiteit aan instrumenten.
De geweldige muziek gaat fantastisch gepaard met de vocals van Dallas Ugly. Met name krijgt Libby Weitnauer veel speeltijd om haar zang te laten horen, maar ook hebben de andere twee leden van de band, Eli Broxham en Owen Burton, af en toe een aandeel. Dat versterkt de diversiteit nog meer en maakt See Me Now geen moment saai. Integendeel, ze klinken allemaal geweldig.
Of Dallas Ugly met See Me Now aan terrein gaat winnen blijft nog altijd maar afwachten. Toch ben ik zoals ook bij het debuut weer helemaal van ze overtuigd en verbaas mij weer waarom dit soort albums niet meer waardering krijgen. Tsja, het is tegenwoordig gewoon heel lastig om op te vallen en je moet meer doen dan alleen goede muziek produceren. Veel optredens geven, actief zijn op social media en heel veel geluk. En dan nog heb je geen garantie voor succes. Ondanks beperkt bereik hoop ik Dallas Ugly de energie en enthousiasme weet te behouden en dat we in de toekomst naar meer van dit soort albums kunnen luisteren.
