Dean Owens – Spirit Ridge

Dean Owens - Spirit Ridge album cover

De Britse singer-songwriter Dean Owens verraste vriend en vijand een aantal jaren geleden met het album Sinner’s Shrine. Ah, misschien een tikkeltje overdreven, maar het album deed het in de Europese Americana scene best goed. Ik gaf het zelfs een plekje in mijn jaarlijstje en na het album recent nog even te hebben geluisterd begrijp ik weer helemaal waarom. Dit jaar is hij op volle sterkte terug met Spirit Ridge.

Ik vind dat Dean Owens zijn albums prachtig vormgeeft en hij weet er altijd iets moois van te maken. Voor Sinner’s Shrine ging een trilogie aan ep’s vooraf en na het volwaardige album werd er nog een compilatiealbum uitgebracht met van alles wat genaamd El Tiradito. Ook met Spirit Ridge ging er de afgelopen tijd een drietal ep’s aan vooraf. Creativiteit genoeg deze Schotse troubadour.

Ik recenseer op dit moment geen ep’s, want er zijn genoeg normale albums om te recenseren. Maar wat ik ervan heb begrepen zijn ze wel weer de moeite waard om te luisteren. Ik doe het met Spirit Ridge en ging met hoge verwachtingen luisteren en mij afvragen of het Sinner’s Shrine weet te overtreffen. Het vorige album vind ik echt geweldig en mijn conclusie is dat dit nieuwe werk het qua niveau en kwaliteit weet te benaderen.

Spirit Ridge komt wat traag op gang, maar na de eerste twee songs toont Dean Owens zijn kracht als artiest en tovert weer hele fraaie songs uit zijn pen. De productie, verzorgd door de Italiaanse producer Don Antonio, is voortreffelijk en de muzikale inkleuring is nagenoeg perfect. Zoals dat ook was op Sinner’s Shrine. Het is wederom een behoorlijk spannende en interessante luisterervaring.

Dit album is alweer de elfde voor Dean Owens, maar van vermoeidheid of gebrek aan kwaliteit is absoluut geen sprake. Deze Brit is ervaren als wat en toont aan dat creativiteit in principe eindeloos is. Hij haalt inspiratie uit de plekken in de wereld waar hij komt en voor Spirit Ridge was dat met name de rijke natuur in Italië, de Amerikaanse zuidelijke woestijnstaten en het post industriële Schotland. 

Ja, ik ben weer helemaal overtuigd van Dean Owens en hij maakt een prachtig album voor de jaarlijstjes. Het is enorm knap om na zo’n lange tijd aan het werk te zijn in de muziekindustrie nog met sterke albums te komen zoals Spirit Ridge. In de Americana scene is Dean Owens inmiddels redelijk bekend, maar ook hij moet nog steeds hard werken om zijn geld te verdienen. Daarom zie je hem veel op het podium, ook in Nederland, en is hij super productief. Met Sinner’s Shrine, Spirit Ridge en zijn onuitputtelijke energie mogen we gewoon niet klagen.