Matt Pond PA is geen muzikant, maar een Amerikaanse indie folk band. Ze maken al tijden muziek, maar heel groot zijn ze nog steeds niet. Met name maken ze naam in Amerika en eens in de zoveel tijd verschijnt er een album. Ik ken de band al een tijdje, maar heb de afgelopen weken pas oprechte kennisgemaakt met veel van de albums uit het oeuvre. The Ballad Of The Natural Lines, recent verschenen, is een fijne toevoeging.
Het is lastig om een favoriete album te kiezen, want allemaal klinken ze zo ontzettend goed. Last Light, Winter Lives, The Dark Leaves, The State of Gold, allemaal meer dan de moeite waard en waar je niet verkeerd mee kunt gaan. Matt Pond PA heeft nog veel meer albums uitgebracht en ik heb nog een hoop te horen. Maar dat dit een fantastische band is met fantastische muziek is voor mij om niet heel moeilijk over te doen.
Matt Pond PA bestaat uit frontman Matt Pond, hij heeft de band naar zichzelf vernoemd, en hij heeft twee vaste muzikale partners. Zo werkt hij al lange tijd met Chris Hansen, mede-producer van The Ballad Of The Natural Lines, en Hilary James, de celliste. Voor de rest is de band een levend organisme en verandert de samenstelling om de zoveel jaar.
Wat blijft behouden is het kenmerkende geluid van Matt Pond PA. Nu ik inmiddels best een redelijk aantal albums ken, moet ik concluderen dat de songs toch wel veel van hetzelfde klinken. Dat bedoel ik niet negatief, maar het is duidelijk dat de band een bepaalde formule aanhoudt. Ieder album weer goede indie folksongs met vertrouwde instrumenten zoals gitaren, drums, piano en strijkers. Hier en daar wordt wat elektronica toegevoegd.
Over The Ballad Of The Natural Lines is dan ook weinig op aan te merken. Ik vind het weer fantastisch. Een levend organisme dus en dat is niet alleen te zien aan de veranderende samenstelling van de band. Op dit album werkt Matt Pond PA namelijk samen met de populaire band The Head And The Heart en singer-songwriter Anya Marina. Een aardige toevoeging en zorgt voor verrijking.
Ik ben tevreden met wat ik hoor op The Ballad Of The Natural Lines en het kan een album zijn voor de jaarlijstjes. Matt Pond PA weet allang hoe het trucje werkt, maar ik vind het altijd knap blijven dat muzikanten na tal van albumproducties nog met dit soort inspirerende werk weten te komen. Het is wat dat betreft absoluut geen saai album. Matt Pond PA mag buiten Amerika weinig bereik hebben, toch raad ik je aan om ze een kans te geven. Een prachtige band met liefde voor wat ze doen en dat weet zich iedere keer weer te vertalen naar de muziek.
