Doves is een rockband uit Manchester en hebben door de jaren heen een goede reputatie opgebouwd. Ze worden in Groot-Brittannië, maar ook in de rest van de wereld, gewaardeerd voor hun muziek en weten ieder nieuw album weer het maximale te leveren. Constellations For The Lonely is hun zesde plaat en wat blijkt, van inspiratiegebrek is er absoluut geen sprake en het klinkt voortreffelijk.
De band bestaat uit Jimi Goodwin en tweelingbroers Andy en Jez Williams. Het eerste album dateert alweer uit 2000, tien jaar later besloten ze om wat tijd vrij te nemen. Tijd vrij nemen hebben ze dan ook echt gedaan, want pas in 2020 lieten ze weer van zich horen met het album The Universal Want. Heel productief zijn Doves dus niet echt en nemen genoeg tijd om hun songs te perfectioneren.
Dat ze er zolang over doen zal ook vast te maken hebben met de persoonlijke problemen van Jimi Goodwin. Hij worstelt al lange tijd met verslavingen en mentale problemen. Het leven van een rockstar. Tijdens de productie van Constellations For The Lonely was hij niet veel in de studio aanwezig en ook de komende optredens laat hij voor wat het is. Herstel is nodig.
Maar dit zegt helemaal niets over de kwaliteit van de songs op Constellations For The Lonely. Het album pakte mij eerlijk gezegd niet meteen, maar de afgelopen week ben ik het steeds meer gaan waarderen. Als je er veel naar luistert, blijken er op dit album toch echt veel en hele goede rocksongs te staan. Doves mag al een hele tijd bestaan, ze klinken ontzettend gedreven en energiek.
Doves is zeker een band dat op zichzelf staat en waar je geen vergelijkingen met andere bands mee hoeft te maken. Toch als ik luister naar de stem van Jez Williams moet ik denken aan zo’n andere fantastische band, Turin Brakes. Klinkt een en hetzelfde en het heeft iets. Overigens vind ik ook de vocals van Jimi Goodwin prettig om naar te luisteren en hij weet het met veel overtuiging te brengen.
Constellations For The Lonely is een rockplaat zoals het hoort. Het bevat alles wat het genre zo goed maakt. Het strakke soms wat donkere gitaarspel is subliem en dan merk je toch wel dat Doves een van de betere rockbands van deze eeuw is. Dit is typisch zo’n album om te luisteren met een goede koptelefoon en op maximale volume. Dan hoor je pas echt de kracht. Niet alles mag binnen deze band lopen zoals het hoort in een band, maar met dit album is echt niets mis. Gelukkig worden er tegenwoordig nog steeds dit soort rockplaten geproduceerd.
