Ieder jaar word ik wel verrast door voor mij onbekende artiesten met een behoorlijke muzikale carrière achter de rug. Eli Paperboy Reed is er voor mij zo’n een, want hij heeft inmiddels een behoorlijk staat van dienst met verschillende succesvolle albums op zijn naam. Reed maakt als blanke man soulmuziek en kreeg voor het net verschenen Getting There de kans om samen te werken met grootheid in het genre, Swamp Dogg. Het resultaat is nogal indrukwekkend.
Swamp Dogg is enorm lovend over Eli Paperboy Reed en was gelijk overtuigd van zijn kwaliteit toen hij hem hoorde zingen. En als je dat voor elkaar krijgt dan weet je dat je iets goed doet en dat je echt wat kan. Natuurlijk staat er al een behoorlijk muzikaal oeuvre, maar samenwerken met Swamp Dogg zal nog wel zo’n bucketlist dingetje voor Reed zijn geweest. Ze hebben met Getting There absoluut geen half werk geleverd.
Het eerste wat natuurlijk opvalt is als Eli Paperboy Reed begint met zingen. Je hebt stemmen en je hebt stemmen, maar dit is er wel eentje hoor. Het wordt bestempeld als de beste soulvolle stem van de blanke man en ik begrijp wel waarom men dit zegt. Want als hij vanaf minuut één op Getting There begint met zingen, dan weet je dat je naar iets bijzonders aan het luisteren bent. Wat een sterke krachtige stem zeg, perfect gemaakt voor dit soort muziek.
Maar niet alleen dat maakt Getting There zo goed, want ook wat Eli Paperboy Reed, Swamp Dogg als producer en de sessiemuzikanten laten horen is net zo indrukwekkend. Soulmuziek dus, en dat betekent dat de muziek veel kleur krijgt door must-have instrumenten zoals blazers, gitaren, bass, drums en piano. Het gaat zo sterk samen met de zang en maakt dit album misschien wel het beste roots-soul album van het jaar.
Of Eli Paperboy Reed met Getting There zijn beste album in zijn muzikale carrière heeft gemaakt kan ik moeilijk bepalen, want ik ken de rest van zijn albums niet. Maar het is voor mij wel een van de verrassingen van het jaar. De passie, energie en vakmanschap is in elke song hoorbaar en je hoort muzikanten hun instrumenten bespelen zoals alleen de meest briljante muzikanten dat kunnen.
Hoe goed Getting There muzikaal is vormgegeven zal vast ook te maken hebben met het feit dat Swamp Dogg als producer in de studio zat om te zorgen dat iedereen het maximale zou geven. En het is ze gelukt. De songs zijn perfect geproduceerd met instrumenten waar het genre zo bekend om staat en natuurlijk met de overweldigende stem van Eli Paperboy Reed. Hij kan er echt wat van. Getting There krijgt op dit moment terecht alle lof en ik zal het niet heel vreemd vinden als we dit album hier en daar straks in de jaarlijstjes gaan zien.
