Ik heb nog niet eerder een album besproken van de New Yorkse rootsrockband Fantastic Cat en dat vind ik opmerkelijk. Het debuutalbum The Very Best Of Fantastic Cat (2022) deed het behoorlijk goed en ook opvolger Now That’s What I Call Fantastic Cat kon rekenen op lovende kritieken van muziekcritici en publiek. Tijd om dat maar eens helemaal fantastich goed te maken met het net verschenen Cat Out Of Hell. Ze verdienen het.
Fantastic Cat kun je zien als eens soort van supergroep met een viertal enorm ervaren muzikanten. De bekendste is ongetwijfeld Anthony D’Amato, fantastische singer-songwriter. Maar ook de wat minder bekende Brian Dunne, Don DiLego en Mike Montali hebben ieder zo hun muzikale carrières en doen het helemaal niet slecht. Zet deze muzikanten bij elkaar en je krijgt met Fantastic Cat een geweldige groep met de kwaliteiten om inspirerende rootsmuziek te maken.
Natuurlijk is Fantastic Cat mij in het verleden niet helemaal voorbij gegaan, want ik heb wel degelijk naar eerdere albums geluisterd. Maar om de een of andere reden kwam het er maar niet van. Het is geen kwestie van niet goed genoeg, maar het zal vast te maken hebben gehad met andere prioriteiten. Met Cat Out Of Hell krijgen ze het wel voor elkaar om mijn volledige aandacht te hebben.
Want dit album is toch de ideale rootsrockplaat van deze tijd? De songs zitten knap in elkaar en weten gelijk vanaf het begin een hele aangename indruk te maken. Het viertal weet met veel passie en energie hun songs te brengen en je hoort aan alles dat ze ervaren als wat zijn. Ze stellen ook op dit derde album geen moment teleur. Het gave gitaarwerk is toch wel het eerste wat meteen aanspreekt, maar ook bijna alle songs bevatten een soort van hitpotentie en zijn catchy.
Tijdens optredens wisselen de bandleden van instrumenten en ook op Cat Out Of Hell, wat overigens naar eigen zeggen geen referentie is aan Meat Loaf, wordt er gewisseld. Dit doen ze door te variëren met hun stemmen. Ik kan niet meteen gelijk opmerken wie welk nummer zingt, maar wat wel duidelijk wordt is dat de verschillende stemmen uitstekend werken en de songs nog beter maken.
Fantastic Cat krijgt terecht positieve kritieken en ze kunnen met gemak de concurrentie aan met alle andere rootsband van het moment. De songs op Cat Out Of Hell zijn rijk geproduceerd en je hoort aan alles dat deze muzikanten jaren en jaren ervaring hebben in het maken van muziek. Supergroep dus, deze katten uit de grote appel. Pakt niet altijd even goed uit, maar Fantastic Cat tonen ervarenheid, creativiteit en vakmanschap en daardoor kun je deze supergroep zien als een succes. Ik heb ze te lang genegeerd en ik raad liefhebbers van rootsmuziek, of Americana, dan ook sterk aan naar deze band te luisteren.
