Als ik naar muziek luister dan vind ik in wat voor taal de artiest zingt niet heel erg belangrijk. Engels geeft wel mijn voorkeur, maar ook af en toe een Nederlandse plaat vind ik niet heel erg. Als een artiest zingt in een vreemde taal dan heb ik daar best wel interesse in, als de muziek maar goed is. De ervaren singer-songwriter doet het op Dim Probs, een album gezongen in de taal uit het land Wales. Mooie taal, maar ook qua muziek is er weinig aan de hand.
Dit jaar had ik al een paar albums te pakken gezongen in een vreemde taal. Zo was ik best enthousiast over het nieuwe album van de bekende Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Marlon Williams, volledig in de Maori taal. Prachtalbum. Maar ook daar van ver was ik te spreken over het nieuwe album van Geneva Am, een mix van Maori en Engels. Interessant om eens wat anders te horen dan het standaard Engels.
Het is voor Gruff Rhys niet de eerste keer dat hij op een album zingt in de taal waar hij is mee opgegroeid. Maar daarvoor moeten we ver terug in de geschiedenis en hij had het idee dat het wel weer eens tijd mocht worden. Dim Probs is geheel gezongen in de taal van Wales en hoewel ik er uiteraard niets van begrijp, vind ik dat het best wat heeft.
Maar goed laten we verder hebben over de muziek, want Gruff Rhys kan ook aardig wat muziek maken. Hij heeft een behoorlijke staat van dienst en produceerde in het verleden een fors aantal succesvolle albums. Daarnaast doet hij ook zijn ding in verschillende bandjes en door al deze ervaringen weet hij als geen ander hoe je goede songs hoort te produceren. Goede songs, muzikaal gezien, weet hij op Dim Probs te leveren.
De muziek is voor mij dus het belangrijkst en dat laat niets te wensen over. De songs krijgen kleur door diverse instrumenten zoals gitaren, drums, percussie en er zijn zelfs af en toe blazers te horen. De songs luisteren lekker weg en Dim Probs hoeft heel weinig moeite te doen om een goede eerste indruk te maken. En de stem van Gruff Rhys is gemoedelijk, niet bijzonder, maar acceptabel.
Het is durf van Gruff Rhys hebben om een album te produceren in een vreemde taal, want ik denk niet dat iedere liefhebber van zijn muziek er even enthousiast over is. Maar hij bevindt zich inmiddels zover in zijn muzikale carrière dat hij gewoon doet waar hij zin in heeft. En daar is helemaal niets mis mee. Dim Probs is muzikaal gezien een hele mooie en diverse plaat geworden en dat vind ik persoonlijk gezien het belangrijkst. En als het dan in het Wales gezongen moet worden, so be it.
