Kijk, sommige artiesten blijven gewoon netjes om de een à twee jaar albums produceren. De Amerikaanse singer-songwriter John Craigie is er zo een en is na het in 2024 verschenen Pagan Church dit jaar alweer terug met I Swam Here. En denk maar niet dat hij het zich er makkelijk vanaf brengt, want ook dit nieuwe werk is weer enorm de moeite waard en is weer volop genieten.
John Craigie is geen onbekende voor mij, want ik recenseerde al eerder drie albums van hem. Zo was ik al heel lovend over Asterisk the Universe, Mermaid Salt en Pagan Church. Verschillen allemaal niet heel veel van elkaar, alhoewel Pagan Church wat meer uptempo was doordat er werd samengewerkt met de band TK & The Holy Know-Nothings. Wat wel altijd is gebleven, is de kwaliteit en het vakmanschap.
John Craigie zal hebben gedacht leuk dat muziek maken samen met een andere voltallige band, maar het is nu weer tijd om muziek te maken als soloartiest en het met mijn muzikale collega’s wat rustiger aan te doen. I Swam Here is namelijk wat minder druk dan zijn vorige album en is weer wat meer te vergelijken met een album zoals Asterisk the Universe. Zonnige folkmuziek noemde ik eerder en dat is ook weer op dit album van toepassing.
Ondanks dat John Craigie het met dit album rustig aan doet, betekent niet dat er in de studio half werk is geleverd. De muzikale inkleuring is namelijk gelaagd en er is veel te horen. Zo doen de zonnige pedal steels weer hun werk, maar ook de piano, drums en gitaren weten indruk te maken. Muzikaal gezien is I Swam Here een groot plezier om naar te luisteren en hoef je je geen moment te vervelen. Prachtig geproduceerd.
De warmte is weer aanwezig op I Swam Here en dat is natuurlijk niet alleen de verdienste van de muzikale collega’s van John Craigie. Zoals ik al eerder aangaf in een vorige recensie beschikt de beste man over een heel prettig stemgeluid. Net zoals de muziek wordt de zang met veel rust gebracht en staat uitstekend naast wat je muzikaal te horen krijgt. Dit is echt typisch zo’n album om mee in de vakantiestemming te komen.
John Craigie deed met Pagan Church een keertje wat anders, en ook dat was een sterk album, maar gelukkig besloot hij voor I Swam Here weer terug naar de basis te gaan. Gewoon, simpel, tien folksongs om in alle rust te luisteren zonder je enige zorgen te maken. John Craigie is inmiddels enorm ervaren met het produceren van dit soort albums en ik blijf het helemaal geweldig vinden. Laat John Craigie vooral doorgaan met albums zoals I Swam Here, absoluut geen klaagzang hier.
