Dat Nederland nog steeds een hele boeiende en interessante muziekscene heeft op het gebied van folk, Americana en pop is mij de afgelopen jaren wel duidelijk geworden. Toch blijven er artiesten voor mij onbekend en vraag ik mij af waarom ik er niet eerder van hoorde. Een aantal weken geleden kreeg ik We Came a Long Way in mijn mailbox van LONE. Een band met inmiddels zeven albums op hun naam, maar nog relatief onbekend zijn.
LONE is een Nederlandse band bestaande uit creatieve partners Michel van Dijk en Ferdinand Bakker. Ze zijn ex-leden van Alquin, een band die in de jaren zeventig internationaal succes had. Na een reünie in 2003 besloten ze in 2012 solo door te gaan en dat resulteerde tot nu toe als LONE zeven albums op. Best op leeftijd deze mannen dus, maar als ik zo luister naar We Came a Long Way hoor je dat geen moment.
Het is niet zo dat LONE weinig publiciteit krijgt van populaire media. Zo zie je positieve recensies van de albums in landelijke kranten en druk bezochte internetwebsites. Toch is het bereik van deze band in ons land vooralsnog minimaal en dat komt voornamelijk doordat de muziek die ze maken relatief niet veel wordt beluisterd. Americana, blues, roots, het merendeel van muziekluisteraars kiest voor andere genres.
Maar wat LONE laat horen op We Came a Long Way is erg indrukwekkend en je vraagt je toch wel af waarom ze hiermee niet het hele land weten te veroveren. De songs zijn uitstekend geproduceerd en je hoort aan alles dat dit professionele muzikanten zijn met een liefde voor het vak. De ervaring telt dan ook voor deze band en ze tonen aan dat ze na veertig jaar muziek maken het absoluut niet verleerd zijn.
Ferdinand Bakker schreef en componeerde We Came a Long Way, terwijl Michel van Dijk de zang voor zijn rekening neemt. De muzikale inkleuring is fantastisch geproduceerd met gave gitaren, drums en piano. En dat gaat heel goed samen met de doorleefde stem van Michel van Dijk. Toen ik LONE voor het eerste hoorde moest ik gelijk denken aan Rodney Crowell.
Meer dan vier decennia in de wereld van muziek en met LONE alweer toe aan hun zevende album. Muziek is voor alle leeftijden en deze mannen tonen aan dat als je jong van geest bent je productief, gedreven en energiek kan blijven en dat je muziek kunt blijven maken tot je honderdste. Wat dat betreft doet We Came a Long Way alles goed en begrijp ik waarom LONE van de vakpers zulke lovende kritieken krijgt. LONE moet maar eens ook bekend worden bij de massa, dat verdienen ze na zoveel jaar.
