Soms vraag je je af waarom artiesten niet bekender zijn dan ze zijn. The Wildwoods is weer het perfecte voorbeeld van een enorm ondergewaardeerde band. Alleen al als je luistert naar een album zoals Dear Meadowlark dan verdient dat gewoon een groot, heel groot publiek. Jammer genoeg kiest het gros van de muziekluisteraars voor ander soort muziek, maar liefhebbers van folk en Americana moeten dit album gehoord hebben.
The Wildwoods bestaat uit het stel Noah en Chloe Gose, bijgestaan door goede vriend Andrew Vaggalis. Noah betovert op zijn gitaar, Chloe werkt magie op haar viool en Andrew doet zijn ding op de bass. De band komt uit Lincoln, Nebraska en zijn geen nieuwkomers meer binnen de Americana scene. Er zijn al een aantal albums geproduceerd, helaas nog niet opgemerkt door veel mensen.
Het is niet zo dat The Wildwoods helemaal verlegen om aandacht zitten, zoals heel veel van dit soort Americana bands. Nee, ze bouwden door de jaren heen een goede reputatie op en mochten het podium delen met bekende muzikanten. Denk aan Aoife O’Donovan, Sierra Ferrell, Melissa Carper, Jamie Wyatt en Joe Nichols. Deze artiesten zijn net even wat bekender, maar ik vind The Wildwoods zeker geen mindere muziek maken.
Luister alleen al naar Dear Meadowlark en je begrijpt mijn lofzang. Tijdens de eerste keer luisteren kreeg ik gelijk een liefde voor de songs en dat werd na verloop van tijd alleen maar meer. Soms weet muziek zoveel indruk op je te maken dat je alleen maar wil blijven luisteren en maar niet wil stoppen. Dat is wat dit album met mij heeft gedaan, een verslavende werking.
Waar ligt het precies aan waarom ik Dear Meadowlark uitzonderlijk vind? Dat heeft ten eerste te maken met de fantastische vocals van Chloe Gose. Wat een heerlijkheid, wat een warmte en wat een overtuiging. Ten tweede de muzikale inkleuring met veel gebruik van verschillende snaarinstrumenten. Vooral de viool doet mij hier enorm aanspreken en weet bijna iedere song te betoveren. Maar ook zijn alle songs kwalitatief van hoog niveau en klinken geweldig.
The Wildwoods mag vooralsnog een band in de marge zijn, het kan toch niet zo zijn dat als ze de komende jaren dit soort albums blijven produceren onbekend blijven? Oke, ik geef toe dat dit album niet geschikt is om de mainstream te bereiken, maar binnen de Americana scene mogen ze toch echt wel bekender worden dan ze op dit moment zijn. Ik hoor nagenoeg niets over Dear Meadowlark, tijd dat dit gaat veranderen. Muziek om intens gelukkig van te worden.
