Je zou denken dat Nashville icoon Ned Hill met een titel als Saw Jesus at the Park een religieuze EP heeft gemaakt, maar niets is minder waar. Er wordt hier en daar naar gerefereerd, maar het is niet bedoeld als een album over het geloof en je kunt het beluisteren als een normaal Americana album. En Ned Hill weet inmiddels met zijn jarenlange ervaring als artiest in Music City er wel raad mee hoe je robuuste Americana songs hoort te produceren. Ja, hij heeft dat magische nog steeds om de luisteraar voor zich te winnen met zijn vitale heldere stem en overtuigende muzikale inkleuring. Hoewel Ned Hill in het verleden muziek maakte in een band, doet hij dat nu solo. Betekent overigens niet dat Saw Jesus at the Park alleen is geproduceerd, want hij kon in de studio vertrouwen op verschillende ervaren muzikale vrienden. Natuurlijk, Dave Coleman is weer aanwezig op het album, waar al jaren mee samengewerkt wordt. Doet zijn taken voortreffelijk als producer en gitarist, belangrijk onderdeel geweest voor de muzikale inkleuring. Tina Simpson moet ook genoemd worden, want zij laat de songs nog meer te leven komen met haar wonderschone viool. Ze geeft de songs veel kleur mee en is ook zeker belangrijk geweest voor hoe de muziek is vormgegeven. Saw Jesus at the Park had wat mij betreft nog wel wat langer mogen duren, maar met zo’n twintig minuten toont Ned Hill aan dat hij nog steeds een fantastische muzikant is en dat je hem absoluut niet mag afschrijven. De jarenlange ervaring van Nashville’s beste muzikanten op Saw Jesus at the Park spreekt en spreekt luid. Dit moet je gewoon gehoord hebben als liefhebber van Americana muziek.
