De band Southall, voorheen genaamd Read Southall Band, mag in Nederland nagenoeg niet bekend zijn, in Amerika hebben ze door de jaren heen een uitstekende reputatie opgebouwd en bereiken ze massa muziekluisteraars. Ze hebben er hard voor moeten werken, er staat inmiddels een aardig oeuvre, maar ze zijn nu op een punt aanbeland waar ze een gevestigde naam zijn.
Ik was tot voor kort niet bekend met Southall, dacht ik, want nu ik zo kijk naar de albums van de band kan ik mij weer herinneren dat ik For The Birds (2021) een aantal keer heb beluisterd. Tot een recensie kwam het niet, maar om het net verschenen Kinfolk kan ik niet heen, want wat klinken deze gasten hier toch op alle mogelijke manieren goed en wat zijn de songs toch krachtig.
Je kunt Southall plaatsen tussen bands zoals Reckless Kelly en Micky & The Motorcars. Dit betekent dat ze hun songs aardig weten vorm te geven met gave gitaren, waardoor je af en toe het idee krijgt naar een rockband te luisteren. Maar net zo goed hoor je ook veel roots invloeden terug en zijn er de ingetogen ballads. Wat dat betreft weet Southall heel goed de balans te vinden tussen kalmte en kracht.
Dat Southall al een lange tijd hard werkt aan hun muzikale carrière is niet lastig om te concluderen na het luisteren van Kinfolk. Het is een bak aan ervaring op dit album en dat is te horen aan de kwaliteit van de songs. Ze kunnen door hun gevestigde naam het nu allemaal wat groter aanpakken en vandaar dat Wes Sharon tekent voor de productie. Niet de minste, een winnende topproducer. Hij weet wat te doen in de studio en heeft duidelijk goed aan kwaliteitscontrole gedaan.
Winnen is wat Southall dan ook doet op Kinfolk en dat komt niet alleen door het fantastische muzikale geluid dat deze gasten produceren. Met krachtige rootsrock hoort een krachtige stem en gelukkig heeft deze band dat in de persoon van frontman Read Southall. Wat een prettig en toch ook wat ruw stemgeluid, perfect gemaakt voor dit soort muziek. Het klinkt alsof hij dit al jaren doet, dat is dus zo, en brengt het met enorm veel overtuiging.
Dat Southall in Amerika een massapubliek weet te bereiken vind ik niet zo vreemd. Dit soort muziek is namelijk heel geschikt voor grote zalen en festivals. Het mooie is dat ze heel klein zijn begonnen, zoals zoveel van dit soort bands, maar door hard werken en doorzettingsvermogen staan ze waar ze nu staan. Er staat een uitgebreid oeuvre, er zijn loyale fans en succes is daar. Kinfolk is een hele sterke plaat geworden waarop Southall duidelijk laat horen waarom dat succes daar is, en blijft.
