Ik heb nog niet eerder een album van Marcus King besproken. Beter gezegd, ik heb nog nooit de moeite genomen om naar zijn albums te luisteren, Opmerkelijk, want hij is een behoorlijke naam binnen het hedendaagse Americana en blues genre. Vond het daarom hoog tijd om wat aandacht te besteden aan zijn nieuwe album Darling Blue, samen met zijn voltallige en ervaren band.
Waarom ik dit keer mij wel interesseer in The Marcus King Band komt ook meer door wie er allemaal mee werkten aan Darling Blue. Het zijn voor mij hele interessante namen naar wie ik graag luister. Zo zat Marcus King voor dit album samen in de studio met artiesten zoals Jamey Johnson, Kaitlin Butts, Jesse Welles, Billy Strings en Noah Cyrus. Het levert leuke duetten op en zijn daadwerkelijk ook een meerwaarde.
Marcus King is nog niet bijster lang bezig met zijn muzikale carrière en is pas de afgelopen jaren echt bekend geworden bij het Americana publiek. Maar het wordt duidelijk dat hij een behoorlijke ontwikkeling doormaakt en dat hij het tegenwoordig allemaal wat groter groots kan aanpakken. Dat is niet alleen te merken aan het samenwerken met de eerder genoemde namen, maar je merkt het ook aan met wie er allemaal meeschreven aan de teksten. Namen zoals Lainey Wilson, Jesse Welles en Jonathan Singleton, sterke schrijvers.
Je hoort dat Marcus King zijn songs met veel gevoel brengt. Hij beschikt over een zeer fraai stemgeluid. Het maakt de muziek nog beter en heeft dat blues en soul karakter. Krachtige uithalen doet hij met gemak, maar op de ballads weet hij net zo goed de rust te bewaren. Een stem met een rauw randje, het zijn naar mijn mening de mooiste om naar te luisteren binnen het genre.
Over de hele linie is Darling Blue goed te noemen en valt er genoeg te genieten. Maar voor mij gaat het prijsnummer toch uit naar Heartlands. Terecht een van de singles, want het is namelijk heel catchy en blijft lang bij. De mandoline en fiddle worden geweldig kenbaar gemaakt, de teksten zijn gaaf en het maakt voor mij een van de leukste nummers van het jaar. Zou zeker niet misstaan in de Americana charts.
Marcus King heeft mij met zijn band helemaal overtuigd en Darling Blue is een fraai en interessant album geworden. De songs klinken lekker in het gehoor en er wordt met veel energie en passie muziek gemaakt. De blues en soul is niet ver te zoeken, maar Americana is denk een betere benaming. Dit alles betekent dat ik toch maar eens wat verder moet luisteren naar Marcus King en horen wat voor meer waardevols er in het verleden is geproduceerd.
