In Nederland weten ze ook best wat rockmuziek maken is. Dat was vroeger in de jaren 60 en 70 al zo en dat is tegenwoordig niet veranderd. Wel blijkt het voor veel alternatieve rockbands van vandaag niet makkelijk te zijn om het publiek te bereiken. Veel muziekluisteraars in ons land kiezen voor andere genres en dat vind ik toch jammer om te zien. The Maureens is zo’n alternatieve rockband en laat dit jaar weer een nieuw album horen in de vorm van Don’t Give Up.
The Maureens is voor mij geen bekende naam, maar wat ik ervan heb begrepen is dat ze al een aantal albums produceerden en dat ze genoeg publiciteit van de Nederlandse media krijgen. Zo konden ze hun muzikale talenten laten horen in grote nationale talkshows, maar treden ze ook gewoon op in muziekzalen van bijvoorbeeld Paradiso en Tivoli. Dat ze best wel wat kunnen moge duidelijk zijn.
En dat merk je als je luistert naar Don’t Give Up. The Maureens zijn inmiddels een ervaren band en deze ervarenheid tonen ze in alles op dit album. De songs zijn binnen de veilige lijntjes gekleurd, hoeven weinig moeite te doen om direct een goede eerste indruk te maken en doen heel weinig verkeerd. Je merkt dat The Maureens een zo groot mogelijk publiek hier in Nederland willen bereiken en daardoor klinkt het zo toegankelijk.
Qua muzikale inkleuring hoeven we dan ook niet moeilijk te doen, want het klinkt werkelijk waar fantastisch. Vooral de elektrische gitaar van frontman Hendrik-Jan de Wolff krijgt veel ruimte om te stralen en geeft de songs op Don’t Give Up veel sterkte mee. Voor de rest krijgt de muziek kleur door instrumenten zoals drums, akoestische gitaar en strijkers. Het is niet het meest diverse en vernieuwende geluid wat ze produceren, maar ik vind het wel iets hebben.
Dat The Maureens door hun jarenlange ervaring als band inmiddels best weten wat wel en niet werkt om een goede rocksong te produceren hoeven we na het luisteren van Don’t Give Up niet over te discussiëren. Deze band uit Utrecht weet heel knap na een aantal albums een sterk en ongecompliceerd album af te leveren. Een album dat meteen te waarderen is. Soms hoeft het allemaal niet zo doordacht en innovatief te zijn.
Maar zoals gezegd moeten The Maureens het niet hebben van talloze streams op streamingplatforms of veel verkoop van fysieke cd of vinyl. Natuurlijk hebben ze inmiddels een vaste fanbase en zij zullen met dit album tevreden zijn, maar het blijft allemaal binnen de marge. Wat mij betreft slagen ze met een ruime voldoende voor Don’t Give Up en is echt niet minder dan de concurrentie in binnenland, maar ook het buitenland. The Maureens geven veel kleur aan het Nederlandse muzikale landschap en we mogen van geluk spreken dat er nog steeds dit soort energieke authentieke bands zijn.
