De Nieuw-Zeelandse band The Veils zijn inmiddels best populair in de wereld van de alternatieve muziek, maar eerlijk gezegd heb ik tot voor kort nog nooit naar een nummer van ze geluisterd. Ik weet niet precies waarom, maar om de een of andere manier kwam het er niet van. Tot nu in ieder geval, want de afgelopen tijd heb ik Fragile World veel beluisterd en wat ik hoor spreekt mij heel erg aan.
Ik lees natuurlijk reacties en recensies op het internet en met The Veils lees ik altijd dat het donkere zware muziek is. Heb daar vaak geen zin in. Dat zal de reden zijn waarom ik deze band altijd links heb laten liggen. Dat is anders met Fragile World wat muzikaal gezien wat positiever getint is. Het is nog steeds niet de meest vrolijke muziek, maar ik hoor mooie lichte melodieën en dat maakt het een prettige, niet al te lastige luisterervaring.
Als je al een lange tijd bekend bent met The Veils, dan zal Fragile World je minder aanspreken. Dat is iets wat ik dan ook lees dat het per album steeds minder en minder wordt. En vandaar dat ik er dan juist meer interesse in heb. Vaak is het zo dat de muziek toegankelijker is gemaakt en geproduceerd is voor een groter publiek. Dat is dus iets wat ik zeker vind als ik luister naar dit album.
Het belangrijkste instrument op Fragile World is de piano. Heel mooi hoe The Veils dit instrument weet te verwerken in de meeste songs. Hier en daar wat drums, gitaren, de muzikale inkleuring is niet heel uitbundig, maar precies goed genoeg. Je merkt dat er geprobeerd is om veel sfeer te brengen in de songs en ik vind dat ze daar perfect in zijn geslaagd.
Fragile World zal voor velen dus niet de boeken ingaan als het meest innovatieve en beste album van The Veils, maar voor mij is dit een hele prettige eerste kennismaking. Muzikaal gezien stellen deze Kiwi’s aan de andere kant van de wereld geen moment teleur en weten een wonderschoon en prachtig album af te leveren. Dat is knap, want ga maar na dat het laatste album vorig jaar verscheen. Blijkbaar voldoende inspiratie.
Het nodigt mij in ieder geval uit om meer van het oeuvre te ontdekken en te luisteren of de andere albums echt zo zwaar zijn zoals velen doen beweren. Niet dat ik er helemaal op tegen ben, want op zijn tijd kan ik donkere muziek hebben. Een beetje laat dus dat ik The Veils met Fragile World nu pas een oprechte kans geef, maar het album luistert prettig weg en zal zeker bedoeld zijn om een wat breder publiek aan te spreken. Toch vind ik het nog steeds typische koptelefoonmuziek voor in een rustige omgeving met de ogen dicht. Dan maak je dit bijzonder.
