Charley Crockett vindt het heel normaal om één à twee albums per jaar uit te brengen, maar dat heeft hij natuurlijk geleerd van Willie Nelson. De levende legende doet dat namelijk al vanaf zijn jongere jaren en hij is er nooit meer mee opgehouden. Vandaar dat we dit jaar gewoon weer een nieuw album mogen luisteren. Mooi om te zien dat Willie met Dream Chaser op zo’n late leeftijd nog steeds nieuwe originele songs weet te produceren.
Ik luister altijd wel naar zijn nieuwe albums en alhoewel hij met enige regelmaat songs covert van andere artiesten gaat mijn voorkeur toch uit naar origineel werk. Dat maakt het toch wat specialer en meer de moeite waard. Zijn originele studioalbums zijn ook nog eens hele goede albums, was vroeger al zo, en nu nog steeds. Dream Chaser mag er dan ook zeker weer wezen, een album dat zomaar weer wat prestigieuze awards kan gaan opleveren.
Als je Dream Chaser gaat vergelijken met recente albums zoals The Border, A Beautiful Time en First Rose of Spring, dan zul je merken dat het niet echt veel van elkaar verschilt. Het is dezelfde formule, maar dan net een iets andere melodie en teksten. Niet dat het heel veel uitmaakt, want de luisterervaring is prima en de songs zijn zoals je van Willie Nelson kunt verwachten formidabel.
Geen winnend team veranderen, zo denkt Willie Nelson. En vandaar dat je op Dream Chaser zijn vaste muzikale vrienden hoort. Buddy Cannon is al een lange tijd zijn producer en is ook dit keer van de partij. Maar ook werd Mickey Raphael weer uitgenodigd in de studio om zijn toch wel inmiddels iconische mondharmonica te laten horen. Voor de rest zijn er mooie muzikale klanken van pedal steel, piano en natuurlijk Trigger, Willie’s vertrouwde akoestische gitaar. En interessant dat Bob Dylan meeschreef aan I Can’t Read Your Mind.
Willie Nelson is in de negentig, maar is nog best goed bij stem. Het gaat op zo’n leeftijd allemaal niet zo gemakkelijk als vroeger, maar heel eerlijk gezegd vind ik het op Dream Chaser echt nog wel meevallen. Hij zingt heel netjes op een prettige manier song na song en ik vind het luisteren er niet minder door. Blijf toch knap om op zo’n late leeftijd nog steeds de energie te vinden om naar de studio te gaan.
Maar ook niet vergeten dat er gewoon nog shows op het programma staan. Hij gaf het in een van zijn boeken al aan dat hij niet te lang thuis kan zijn, want dan krijgt hij de urgentie om op pad te gaan en muziek te spelen voor zijn andere familie, zijn fans. En dat is vandaag de dag niet veranderd, hoewel het vanzelfsprekend minder shows zijn. Maar goed, Dream Chaser is een waardige toevoeging aan het oeuvre van de in totaal 156 albums. Ja, zoveel. Willie Nelson blijft als een dappere en strijdende cowboy doorgaan. We mogen er gelukkig mee zijn.
