Nieuw-Zeeland staat niet alleen bekend om de mooie natuur, maar ook om de prachtige muziek. Ondanks dat het een relatief klein land is hebben ze daar aan de andere kant van de wereld een behoorlijke muziekcultuur met genoeg te bieden. Welcomer is een indiepopband uit Wellington en zij laten dit jaar voor het eerst van zich horen met hun debuutalbum Calendars. Het album krijgt daar inmiddels alleen maar positieve recensies, vind ik volkomen terecht.
De belangrijkste persoon van Welcomer is Miles Sutton. Hij produceerde Calendars samen met Jesse Austin-Stewart, maar schreef het hele album ook bij elkaar en is ook nog eens de frontman en zingt. Verder hoor je hem ook nog eens op verschillende gitaren, synthesizer en meer. Duidelijk dat hij zijn stempel drukt op dit album en de band en een niet te missen schakel is.
Muzikaal gezien is Calendars echt geweldig en er is als je goed luistert van alles te horen. Wat met name belangrijk wordt gemaakt is de akoestische gitaar, elektrische gitaar en drums. Maar luister beter en je hoort genoeg andere instrumenten zoals de viool, blazers, toetsen en bass. Deze instrumenten zijn duidelijk op subtiele wijze verwerkt in de songs en laten het rijkelijk klinken.
Hoewel Welcomer nog pas aan het begin staan van dit muzikale avontuur laten ze op Calendars direct horen dat ze het in zich hebben om uit te groeien tot een van de betere indiepopbands in Nieuw-Zeeland. Het muzikaal talent van deze band is duidelijk hoorbaar en de kwaliteit in de songs is meer dan aanwezig. Dat ze heel wat in hun mars hebben is niet moeilijk om te concluderen na het beluisteren van dit album.
Miles Sutton is dus de persoon waar Welcomer het meest van moet hebben en weet dus niet alleen indruk te maken met zijn instrumenten, maar ook als frontman. Hij tekent voor de vocals op Calendars en doet dit op overtuigende wijze. Zijn zang is heel kalm van toon, geen extreme uithalen, maar perfect gemaakt voor dit soort type songs. Duidelijk dat Sutton zich heeft ontwikkeld tot een van de sterkhouders van de band.
Calendars krijgt inmiddels positieve recensies van muziekcritici in hun thuisland, maar het feit blijft dat een band zoals Welcomer het vooralsnog moet doen met weinig publiek. Nieuw-Zeeland mag mooie muziek produceren, het is niet een land waar je als artiest bakken geld mee verdient. Als Welcomer wat meer zou willen dan is het buitenland de weg. Zover zie ik het niet komen, maar ik hoop dat dat ze de passie en energie behouden om met de band door te gaan. Met de lessen en imperfecties van het produceren van Calendars kan een tweede en derde album alleen maar beter worden. En dan zou zomaar populariteit kunnen aanwaaien.
