Sommige artiesten doen er alles aan om op te vallen en hun muziek te promoten en sommige artiesten geven duidelijk aan dat je het als luisteraar maar moet uitzoeken. Haroula Rose is er een van de laatste categorie, want hoe zouden we haar net verschenen album Works and Days moeten vinden zonder enig woord op het internet? Het is zonde, want de muziek hier is mooi en kan zich met gemak weer meten met de vele concurrerende singer-songwriters van het moment.
De echte muziekkenner kent Haroula Rose natuurlijk al een tijdje, want ze bracht in het verleden een aantal succesvolle albums uit. Ik was present bij het verschijnen van Catch the Light (2022), een album dat het toentertijd uitstekend deed bij de luisteraar. Ook ik was behoorlijk positief en kon de dromerige muziek en zang wel waarderen. Gelukkig zet ze dat dromerige door met Works and Days.
Haroula Rose is haar hele leven muzikant, maar focust zich ook al een tijdje op haar werk als filmmaker. Dat zou ermee te maken kunnen hebben dat er bij Works and Days zo weinig aan publiciteit is en dat het album stilletjes is uitgebracht. Even tussendoor een album produceren voor de afwisseling misschien. Echter betekent dit niet dat er half werk wordt afgeleverd, want er is juist serieus werk verricht.
Dat Works and Days niet een haastige klus is geworden is gelijk te merken met wie er allemaal aan meewerkten. Haroula Rose kent door haar ervaring de muzikale wereld heel goed en zodoende doen er op dit album namen mee zoals Dylan LeBlanc, Will Oldham en Oliver Hill. Ook waren er verschillende producers betrokken bij het maken van Works and Days en is het daardoor allerminst een saaie bedoeling.
Muzikaal gezien heb ik net zoals bij Catch the Light heel weinig te klagen en zijn er weer genoeg kwalitatieve songs aanwezig. Het dromerige blijft behouden door het subtiele gebruik van instrumenten zoals gitaren en drums, maar ook krijgen de songs hier en daar karakter door bijvoorbeeld de pedal steel. Dat Haroula Rose ook nog een beetje kan zingen helpt alleen maar mee. Wat een zachte, kalme en prachtige stem zeg.
Works and Days moet het dus vooralsnog doen met weinig publiciteit op het internet, maar ik krijg op de een of andere manier het idee dat dit de bedoeling is. Kan niet anders, want het gerenommeerde platenlabel Tone Tree Music, waar dit album op is verschenen, zal een reden hebben om het niet groots te laten ontvangen. Hoe dan ook, Works and Days is wel de moeite meer dan waard en Haroula Rose weet naast haar drukke carrière als filmmaker ook nog gewoon hele mooie muziek van hoog niveau te maken. Dit mag ontdekt worden hoor.
