Kiefer Sutherland is een acteur, muzikant, producer en regisseur. Aan de man heb je wat, zoveel is wel duidelijk. Natuurlijk is hij het meest bekend van films en series, maar dat hij ook muziek kan maken zal de oplettende Americana luisteraar allang weten. Want, hij produceerde in het verleden al een aantal albums en hoewel deze albums niet heel groots ontvangen werden, zijn ze wel degelijk de moeite waard en interessant om naar te luisteren.
Ik ben bekend met Kiefer Sutherland de acteur, maar ook Kiefer Sutherland de muzikant. Het album Reckless & Me (2019) vond ik aardig, maar was pas echt enthousiast met Bloor Street (2022). Je hoort aan alles dat de passie voor muziek aanwezig is en dat er op professionele wijze muziek wordt gemaakt. De productiewaarde van de songs is hoog en daardoor zit het met de kwaliteit wel goed.
Dat is gelukkig niet anders met het net verschenen Grey. Ook op dit album hoor je dat Kiefer Sutherland met een behoorlijk budget heeft kunnen werken, want qua muzikale inkleuring is het divers en hebben ze groots uitgepakt. De songs zijn nog steeds te typeren als Americana en ik vind het echt niet veel minder dan de concurrentie. Kiefer Sutherland laat ook op Grey horen dat hij niet veel minder is dan alle anderen.
Er is dit keer besloten om met verschillende producers te werken en hoewel ik vind dat dat niet altijd een juiste keuze van muzikanten is, blijft Grey behoorlijk in balans en is het een geheel. Mark Neill, Ethan Johns en Rocco DeLuca mochten als producer samenwerken met Kiefer Sutherland en allen leveren ze vakwerk af. De songs kennen een hele nette productie en er is vooral gelet op details. Diversiteit is meer dan aanwezig.
Wat de albums van Kiefer Sutherland zo interessant maken komt niet alleen door het gebruik van redelijk wat verschillende instrumenten zoals dobro, gitaren, mellotron, percussie en pedal steel. Ook de stem van Kiefer Sutherland mag in positieve zin worden opgemerkt. Hij beschikt over een zuiver stemgeluid met een ruw randje. Op sommige momenten weet hij het met venijn te brengen, maar net zo goed met rust en kalmte.
Ik las recent een bericht dat Kiefer Sutherland zijn tour van dit jaar heeft afgezegd omdat er te weinig animo voor was. Dat is natuurlijk jammer om te horen, want hij heeft met Grey het voor elkaar gekregen om een hele sterke set aan nieuwe songs toe te voegen aan zijn repertoire. Vooralsnog blijft hij als muzikant dus nog behoorlijk in de marge en moet hij het doen met minimaal bereik. Laat je er echter niet van weerhouden om Grey te gaan luisteren, want het is een kwalitatief goed Americana album geworden. Laat Kiefer Sutherland maar muziek maken tot hij grijs is.
