Ik krijg een beetje het idee dat Margo Price heel slecht stil kan zitten. Dat is te merken aan haar productiviteit. Niet alleen produceert ze veel nieuwe muziek, maar is druk bezig met andere projecten zoals het schrijven van boeken. Vorig jaar verscheen het prachtige Hard Headed Woman, waar ze terugkeerde naar haar country verleden en dit jaar laat ze van zich horen met protest-album Days Of Unrest. Natuurlijk zijn we daar weer bij aanwezig.
Days Of Unrest kwam vanuit het niets en werd net een dag voor de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag uitgebracht. Een verrassing van Margo Price dus en het is een album dat zeker opgemerkt mag worden. Je kunt het een beetje als een tussendoortje beschouwen, want heel veel nieuwe songs zijn er helaas niet te horen. Maar het is wel een prettig tussendoortje en ik denk dat fans er genoeg mee kunnen.
Dit protest-album bestaat vooral uit covers en dan merk je toch wel weer dat Margo Price heel betrokken is bij het country genre en dat ze het verleden kent. Zo covert ze op Days Of Unrest songs van artiesten zoals Woody Guthrie, Blaze Foley, Bob Dylan en Charlie Daniels. Het zijn natuurlijk vergeten songs van vroeger, maar luister ernaar en je zult merken dat ze relevanter dan ooit zijn in deze vreemde tijden.
Margo Price is altijd al van de samenwerking geweest en dat verbergt ze op Days Of Unrest niet. Zo staan er een aantal instrumentale songs op, samen bedacht met haar man Jeremy Ivey. Ook hoor je de bekende Joan Baez heel mooi een song meezingen, Billy Swan, en de voor mij onbekende Memphis Mariachi. Als producer mocht de gewaardeerde Matt Ross-Spang optreden, iemand waar ze al langer muziek meemaakt.
Days Of Unrest is muzikaal gezien interessant voor liefhebbers van oude klassiekers en luisteraars van genres zoals country, folk en roots. Maar wat ik nog meer waard vind aan dit album is en blijft de stem van Margo Price. Ik vind het een van de mooiste stemmen binnen het genre. Dat vond ik tijdens het begin van haar muzikale carrière al zo en dat vind ik vandaag de dag nog steeds zo. Luister alleen al naar hoe geweldig ze zingt in de song Oval Room.
Het is dus geen volwaardig nieuw album, Days Of Unrest, maar vooral covers van andere artiesten, maar ik vind het wel wat hebben. Margo Price is altijd al een kritische artiest geweest met hier en daar wat protest-songs en daardoor vind ik het ook niet heel vreemd dat ze juist op dit moment met dit album komt. Het duurt iets minder dan een half uur en kwalitatief is er helemaal niets op aan te merken. Interessante toevoeging aan haar oeuvre, Margo Price kan en wil niet stilzitten. En gelukkig maar.
