Meestal luister ik met een grote boog om new country muziek heen, maar aangezien het deze week rustig is qua nieuwe releases besloot ik toch maar eens de Britse band The Shires een kans te geven. Ze zijn mij niet helemaal onbekend, ik heb in het verleden hier en daar naar wat albums van ze geluisterd, maar het kwam steeds niet tot een recensie. Tot deze week dus, want Bonfire is voor liefhebbers van new country muziek best het luisteren waard.
The Shires bestaat uit singer-songwriters Ben Earle en Crissie Rhodes en lieten in Groot-Brittannië voor het eerst van zich horen in 2015. Sindsdien werkte het duo zich op tot populaire new country performers en er staat inmiddels een aardig oeuvre met originele studioalbums. Je merkt zeker de afgelopen jaren dat in deze contreien dit genre aan populariteit wint en wat dat betreft zijn ze op het juiste moment begonnen.
Af en toe dus, dat ik albums zoals Bonfire een oprechte kans geef en het in mijn rotatielijst zet. Als je gewend bent om alternatieve country, roots of Americana muziek te luisteren dan hoef je nog geen eens na te denken om dit album op te zetten. Maar weet je van jezelf dat je country pop uit Nashville kan hebben dan zal The Shires je redelijk goed bevallen. Wat dat betreft kleuren ze heel veilig binnen de kaders van het genre.
Muzikaal gezien is Bonfire allerminst spannend en hoef je niet veel magie te verwachten. Op de lijst staat dat bijvoorbeeld de banjo wordt bespeeld, maar de banjo is heel vaag en onduidelijk te horen. De instrumenten zijn niet het belangrijkst bij The Shires, want het gaat hier om de catchy melodie waarbij de productie van het geluid dichtgemetseld is en waardoor het vaak lastig op te merken in naar wat je precies naar luistert. Typisch new country muziek.
Wat wel belangrijk is bij The Shires zijn Ben Earle en Crissie Rhodes. Zo weten ze effectieve zoete teksten te schrijven waar het vooral gaat om alledaagse dingen waar het gewone volk mee te maken heeft. Ook perfect geschikt voor new country. En de stemmen van de twee, je hoort ze allebei, zijn ook prima en hoeven we niet over te klagen. Heel zuiver en passend bij de muziek. Zowel Ben als Crissie maken beiden indruk.
The Shires krijgen in Groot-Brittannië, maar ook in Europa, redelijk wat waardering van het publiek en dat komt natuurlijk helemaal omdat country pop tegenwoordig hip is. Maar albums zoals Bonfire zijn mierzoet en hebben weinig te bieden voor de wat meer doordachte luisteraar van genres zoals alternatieve country, roots en Americana. Persoonlijk vind ik het wel prettig om soms naar een band zoals The Shires te luisteren, want soms heb je ook dit soort muziek in je leven nodig. Door de jarenlange ervaring van het schrijven van songs en produceren in de studio weten ze hoe het allemaal wel werkt en Bonfire is een aardige toevoeging aan het oeuvre. Allerminst vernieuwend, new country zoals we inmiddels kennen.
