Voor ik Stand For Myself van Yola te horen kreeg was ik er wel zeker van om dit te plaatsen op mijn country website. Haar debuut Walking Through Fire bevat heerlijk country soul en ik had eigenlijk verwacht dat ze hier door mee zou gaan. Maar met een eerste blik op de cover van Stand For Myself had ik zo mijn twijfels. En na een aantal beluisteringen van deze plaat kom je duidelijk tot de conclusie dat Yola van stijl is veranderd. De country wisselt ze in voor 80’s soul.

Natuurlijk niets is mee. Integendeel. Het is weer volop genieten van deze soulvolle artiest met een stem van heb ik jou daar. Die stem blijft een van de speerpunten van Yola’s muziek. Natuurlijk heeft de muziek ook zijn aandeel. Zoals gezegd navigeert ze op Stand For Myself naar 80’s soul met een scheutje pop. Ja, het is weer helemaal in, die tachtiger disco jaren. Eerder besprak ik recente albums van Molly Burch en John Mayer die ook terugvlogen naar deze tijd.

Yola is nog relatief nieuw binnen de muziek industrie, maar heeft binnen korte tijd een grote naam opgebouwd. Zo deed ze een rolletje mee met The Highwomen (Brandi Carlile, Amanda Shires, Maren Morris en Natalie Hemby), zit in een film over Elvis Presley en haalde met Walk Through Fire drie Grammy nominaties. Het (muzikale) succes lacht haar toe.

Producer, muzikant Dan Auerbach (The Black Keys) zag al vroeg het talent in van Yola. Zo produceerde hij Yola’s Walk Through Fire al en ook dit keer zit opnieuw Auerbach achter de knoppen. Hij benadert zijn eigen platen ook niet allemaal als één stijl en ook heeft hij Yola aangemoedigd om van koers te veranderen. Zeker gezien haar eerdere successen.

En Stand For Myself staat weer bol van puntige en krachtige soul tracks. Het album luistert vloeiend weg en Yola is zeer in vorm. Het 80-sausje ligt er dik bovenop, maar het is vooral Yola die door en door schijnt en imponeert. Wat een geweldige stem heeft ze toch. Toch wel een van buitencategorie waar we hopelijk nog lang mogen naar luisteren.

De vraag is of Yola met Stand For Myself de stijgende lijn doortrekt. Zoals het er nu naar uit ziet doet ze de met speels en veel gemak. Het is een plaat die opnieuw haar kwaliteit bevestigt. We hebben hier niet te maken met een eendagsvlieg, maar een artiest die liefde voor het vak uitstraalt en zich duidelijk wil ontwikkelen. Komende jaren gaat Yola nog hoger en groter pieken, let maar op.

Uitgebracht op Easy Eye

MuziekMuziek