Jon Randall is een naam waarvan veel country luisteraars vóór 2021 nog nooit van hebben gehoord. Daar kwam verandering in tijdens de aankondiging van The Marfa Tapes. Miranda Lambert is een naam die iedereen kent en Jack Ingram zou ook bekend voor moeten komen bij de Texas country fanaat. Jon Randall, die niet. Maar achter de schermen heeft hij binnen country muziek veel voor elkaar gekregen.

Bijvoorbeeld het nummer Tin Man (mega populair onder Miranda Lambert fans), die komt uit de pen van Randall, Lambert en Ingram. De producties die op zijn naam staan zijn eveneens indrukwekkend. Zo produceerde hij in het verleden voor grote country artiesten als Dwight Yoakam, Pat Green en The Nitty Gritty Band. Samen schrijven in het altijd bruisende Nashville deed hij met Miranda Lambert, Guy Clark, Reba McEntire en veel meer. Niet te vergeten, zo’n 20 jaar terug begon hij met eigen solowerk.

Dat deed overigens niet zoveel en misschien is dat wel de reden dat hij vooral achter de schermen is gaan werken. Dit jaar besloot hij om zich in de spotlights te werpen. Dat begon met een korte EP Neon Texas, waar ik overigens redelijk positief over was. Dat was de voorbode voor The Marfa Tapes, die bijna iedereen waarschijnlijk wel heeft gehoord. Heerlijke akoestische plaat in de buitenlucht van Marfa, Texas. Dan denk je dat het klaar is, maar Jon Randall laat het grote momentum van The Marfa Tapes niet aan zich voorbij gaan.

Want deze maand brengt hij gewoon nieuw werk uit, alsof het niets is. Niet alles is nieuw, want je vind op dit album de nummers van Neon Texas, maar de nieuwe aanvulling klinkt uitstekend. Jon Randall mag dan wel redelijk bekend zijn in Nashville sferen, op dit album doet zijn muziek vooral aan Texas country denken, waar hij overigens ook vandaan komt.

Zo is ook Jack Ingram weer van de partij op het luchtige en grappige nummer Girls from Texas. Ja, het is waar dat meisjes uit New York, LA, Nevada en Kansas mooi zijn, maar niet mooier dan de meiden uit Texas. Het plezier straalt er vanaf en geeft een goede balans aan de wat serieuzere tonen van deze plaat. Want Jon Randall is over het algemeen niet heel uitbundig in zijn muziek. Ingetogen met een fluweel zachte stem is toch wel wat we hier krijgen.

Het is fijn om de EP Neon Texas weer eens te horen, maar ik ben toch ook zeer content met het nieuwe werk. De laatste twee nummers Velvet Elvis Buzz (Kacey Musgraves, anyone?) en The Road zijn geweldige country tracks die het niveau van deze plaat omhoog stuwen. Alles blijft ingetogen en zeer behouden. Helemaal geen problemen mee hoor.

Jon Randall hoopt natuurlijk mee te liften op het succes van The Marfa Tapes. En geef hem is ongelijk. Wat op deze plaat wel duidelijk wordt zijn de kwaliteiten van Randall. Zowel de productie als muzikale inkleuring zijn op zeer professionele wijze vervaardigd. Het album luistert boterzacht weg in iets meer dan 30 minuten. Laat het een teken zijn voor meer Jon Randall aan de frontlinie. Ik vind hem echt iets bijdragen aan country muziek. Dat bewees hij al met The Marfa Tapes en ook nu weer met dit album.

Uitgebracht op Lonesome Vinyl

MuziekMuziek